Genspect The Bigger Picture — wat huisartsen moeten weten over genderzorgproblemen
Op de Genspect-conferentie The Bigger Picture worden huisartsen en andere zorgverleners geïnformeerd over de problemen met genderaffirmatieve zorg die zij
Over de sprekers
Deze opname komt van de Genspect-conferentie The Bigger Picture en brengt twee artsen samen. Lori Regan Streef is huisarts uit Canada met een praktijk die vooral gericht is op verslavingszorg, waaronder mensen met alcohol- en opioïdenproblematiek. Carrie Mendoza is spoedeisende-hulparts in Chicago en leidt het medische onderdeel van FAIR (Foundation Against Intolerance and Racism). Samen bespreken zij wat artsen in de eerste lijn en op de spoedeisende hulp nodig hebben om goede zorg te leveren, en wat dat in Noord-Amerika in de weg staat.
Waarom artsen accurate medische informatie nodig hebben
Streef legt uit dat een arts veel meer moet weten dan alleen de klacht waarmee iemand binnenkomt. Om te begrijpen wat er speelt en om een behandelplan op te stellen, stellen artsen vaak veel vragen die nieuwsgierig kunnen lijken maar noodzakelijk zijn. Bovenaan de patiëntgegevens staat traditioneel de biologische sekse: in haar opleiding gaf de notatie van leeftijd met een F of M direct medische informatie door tussen collega's. Volgens haar wordt die informatie steeds vaker weggelaten. Ze ziet bovendien meer mensen die transitie of detransitie hebben doorgemaakt en die met complicaties of onzekere zorgvragen worden doorverwezen, een gebied waar veel artsen zich ongemakkelijk bij voelen. Daardoor wordt een goede behandelrelatie extra belangrijk.
Registratie en elektronische patiëntendossiers
Mendoza beschrijft de spoedeisende hulp als een plek waar je ziet waar het zorgsysteem goed werkt én waar het hapert. Aan de hand van casussen schetst zij de risico's wanneer patiënten in het dossier geregistreerd worden op basis van de sekse die zij opgeven in plaats van de biologische sekse. Ze noemt een voorbeeld waarbij een lichamelijk onderzoek aanvankelijk werd overgeslagen, en verwijst naar een in de New England Journal of Medicine beschreven geval waarin een patiënt zwanger bleek en een miskraam doormaakte zonder dat dit tijdig werd herkend. Ook signaleert zij fouten aan de achterkant van het systeem, zoals onjuiste medische voorgeschiedenissen en vergrendelde dossiers die zorgverleners niet konden bijwerken. Ze waarschuwt dat detransitioners hun gegevens vaak moeilijk terug kunnen laten veranderen, en dat angst om als onbeleefd over te komen ertoe kan leiden dat nodig onderzoek achterwege blijft.
Wat patiënten en zorgverleners kunnen doen
Beide sprekers benadrukken dat dit iedereen aangaat die naar een arts gaat, niet alleen trans- en detranspersonen. Streef vertelt over ideeën uit een workshop met detransitioners, zoals een systeemnavigator en zorgnetwerken die mensen helpen de weg te vinden naar zorgverleners en naar onderbouwde medische informatie. Mendoza adviseert patiënten om actief te vragen of hun gegevens correct zijn vastgelegd en om volhardend te zijn als iets teruggezet moet worden. Tijdens de vragenronde komen voorbeelden langs van een formulier met "sex assigned at birth", van hartklachten bij een patiënt die laat naar de spoedeisende hulp ging, en van zorgverleners in de geestelijke gezondheidszorg die met dossiersystemen worstelen. De boodschap is dat correcte registratie bepalend kan zijn voor veilige zorg.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.