Genspect webinar: Lisa Marchiano over genderidentiteit en jongeren
Psychotherapeut Lisa Marchiano geeft een Genspect-webinar over genderidentiteitsontwikkeling bij jongeren en de rol van psychologische factoren bij genderdysforie. Ze bespreekt hoe trauma, autismekenmerken en sociale omgeving kunnen bijdragen aan genderidentiteitsverwarring bij tieners. Marchiano pleit voor een zorgvuldig, explorend therapeutisch proces in plaats van snelle affirmatie en medicalisering.
Over Lisa Marchiano en Genspect
In dit Genspect-webinar gaat psychotherapeut en jungiaans analist Lisa Marchiano in gesprek met Stella O'Malley, die het webinar leidt als onderdeel van de lancering van Genspect. O'Malley legt uit dat Genspect is opgezet als een internationale alliantie van oudergroepen en professionals die opkomt voor ouders van genderzoekende kinderen en jongeren. Het doel is om de stemmen van ouders, die volgens haar lang genegeerd en weggewuifd zijn, naar de mainstream media te brengen. Marchiano vertelt dat het onderwerp rond 2014 in haar praktijk opkwam en dat zij vanaf 2016 in de vriendengroep van haar eigen dochter een patroon zag dat zij als sociale besmetting omschrijft.
Genderdistress als psychische epidemie
Marchiano plaatst de snelle toename van genderidentiteitsverwarring bij jongeren in een breder historisch kader. Ze vergelijkt het met eerdere golven binnen de geestelijke gezondheidszorg, zoals de beschuldigingen rond satanisch misbruik en de hausse aan diagnoses van meervoudige persoonlijkheidsstoornis in de jaren negentig. Volgens haar moet het vakgebied erkennen dat psychische symptomen vaak subjectief zijn en niet via laboratoriumtests te meten, waardoor suggestie een rol kan spelen. Ze noemt het huidige fenomeen uitzonderlijk omdat het kinderen treft en gepaard gaat met wat zij institutionele beïnvloeding noemt. Beide sprekers benadrukken dat genderexpressie en non-conformiteit op zichzelf geen probleem zijn; hun zorg richt zich op de medicalisering daarvan, zeker bij minderjarigen.
Advies aan ouders en therapie
Op vragen van deelnemers gaat Marchiano in op de zoektocht naar een geschikte therapeut. Ze waarschuwt dat een neutrale therapeut niet voldoende is wanneer die de sociale invloeden niet herkent, en dat veel zelfbenoemde gendertherapeuten uitgaan van genderidentiteitstheorie. Ze stelt dat geen therapie soms beter is dan slechte therapie, en dat ouders zich kunnen afvragen of hun kind niet meer baat heeft bij activiteiten buitenshuis en nieuwe vriendschappen dan bij het koesteren van een identiteit als patiënt. Voor ouders die vervreemd zijn van hun kind verwijst zij naar het werk van psycholoog Joshua Coleman over verzoening. Ze trekt herhaaldelijk een vergelijking met sektes om uit te leggen waarom een eenmaal aangenomen identiteit zo lang standhoudt: de overtuiging wordt versterkt door media, sociale media en sociale groepen, en wordt zo een zelfbevestigend wereldbeeld.
Het standpunt van Genspect
In het tweede deel lichten O'Malley en mede-oprichter Angus het standpunt van Genspect toe aan de hand van een presentatie. De organisatie bepleit een biopsychosociale, holistische benadering van genderdistress, waarbij ook factoren als trauma, pesten, autisme, ADHD, OCD en geïnternaliseerde homofobie worden meegewogen. Genspect keert zich tegen puberteitsremmers bij genderdysforie, die het een experimentele behandeling noemt, en vindt dat jongeren niet toegerust zijn om levenslange beslissingen over medische transitie te nemen. De organisatie verwijst naar onderzoek dat suggereert dat het brein pas rond het midden van de twintig volledig rijpt, en pleit voor strengere geïnformeerde toestemming. Genspect zegt zich uitsluitend te richten op het welzijn van kinderen en jongeren en presenteert zich als niet-partijgebonden, met steun voor lesbische, homoseksuele en biseksuele mensen en respect voor transgender personen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.