Terugtrekken uit slecht genderbeleid op scholen — Genspect

Over deze Genspect-webinar

In dit Genspect-webinar, getiteld "Walking it back", gaan twee Amerikaanse onderwijsprofessionals in gesprek over hoe scholen verstrikt raakten in een sterk affirmatieve aanpak rond gender, en hoe ze daar weer uit kunnen komen. Aan tafel zitten Alex Capo, hoofd van de Charlton School in Burnt Hills (New York), een therapeutische leef- en leergemeenschap voor meisjes van 12 tot 18 die kampen met angst, depressie en zelfbeschadiging, en Paul Rossi van de Terra Firma Teaching Alliance, een wiskundedocent met jarenlange ervaring op particuliere scholen in New York City en op charterscholen in de Bronx en Brooklyn. Samen reflecteren ze op wat er misging en wat docenten, ouders en bestuurders kunnen doen.

Hoe scholen erin verstrikt raakten

Capo verwijst naar een richtlijn uit 2015 van het onderwijsdepartement van de staat New York. Dat was volgens hem bedoeld als handreiking voor klasmanagement, om pesten en uitsluiting te voorkomen, maar het werd gaandeweg behandeld alsof het wet was. Schoolleiders vreesden dat hun financiering zou worden gekort als ze niet meegingen. Rossi beschrijft een parallelle route op de elitescholen waar hij werkte: daar kwam de boodschap niet via een officieel document maar via "het nieuwste denken" en termen als de overgang van de gulden regel naar de "platina regel" — niet anderen behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden, maar zoals zij behandeld willen worden. Capo merkt op dat zijn school, die altijd individueel en gezinsgericht werkte, plotseling die eigen werkwijze losliet zodra de druk om te affirmeren toenam.

Wat er volgens hen misging

Capo vertelt dat het aantal leerlingen dat van gendert wisselde bijna van de ene op de andere dag van één naar zes ging, en dat vrijwel al die jongeren na het verlaten van het programma emotioneel instortten — een wake-upcall dat een jaar intensieve klinische zorg de onderliggende problematiek niet had geraakt. Het voortdurend wijzigen van namen en voornaamwoorden noemt hij in de praktijk onhoudbaar. Rossi stelt dat constante affirmatie kinderen juist de grenzen ontneemt die ze nodig hebben; hij zag hoe schoolprestaties leden en signaleerde manische episodes. Beiden benadrukken dat docenten geen geestelijke-gezondheidsprofessionals zijn en geen interventies zouden moeten doen waarvoor ze niet zijn opgeleid. Rossi wijst ook op het verzwijgen van genderdysforie voor ouders, waarbij docenten gevraagd wordt het ene voornaamwoord in de klas en het andere richting ouders te gebruiken.

Wegen om beleid terug te draaien

Voor particuliere scholen adviseert Rossi ouders zich te organiseren, een machtsbasis op te bouwen en gezamenlijk het bestuur of de schoolleiding te benaderen in plaats van zich individueel te laten afhandelen. Bij openbare scholen ziet hij meer mogelijkheden, zoals inzagerechten. Capo beschrijft hoe hij zijn eigen bestuur over een periode van ongeveer twee jaar meekreeg, mede dankzij training en doordat ouders en leerlingen die het hadden meegemaakt hun verhaal deelden. Beiden noemen het belang van het betrekken van het gezin, het terugkeren naar een individuele aanpak en het onder de aandacht brengen van nieuwer onderzoek, zoals de Cass-review, bij mensen in gezagsposities. Capo biedt aan om met schooldistricten en bestuurders in gesprek te gaan; Genspect heeft daarnaast voorbeeldbrieven en hulpmiddelen voor ouders.

Bronnen

• YouTube — Terugtrekken uit slecht genderbeleid op scholen — Genspect