De waanzin is voorbij — Helen Joyce over de uitspraak van het Hooggerechtshof
Helen Joyce is directeur van Sex Matters en auteur van het boek Trans. In april 2025 deed het Britse Hooggerechtshof een uitspraak die bepaalde dat de
Over Helen Joyce en Sex Matters
In dit gesprek met Fraser Myers van Spiked reageert Helen Joyce, directeur advocacy bij Sex Matters, op de uitspraak van het Britse Hooggerechtshof. Het interview vindt plaats de dag na de uitspraak. Joyce legt uit dat Sex Matters zich aan de kant van For Women Scotland in de zaak heeft gemengd en zowel schriftelijke als mondelinge bijdragen leverde. Volgens haar bedankten de rechters hen voor hun heldere analyse, omdat Sex Matters hielp bij het uitleggen hoe de verschillende wetten geïnterpreteerd moeten worden.
De uitspraak over de Equality Act
Joyce beschrijft de uitspraak als een oordeel over de Equality Act, de Britse wet die alle antidiscriminatiewetgeving samenbrengt, waaronder de Sex Discrimination Act uit 1975. De kern was de vraag of de Gender Recognition Act, die sommige mensen een document geeft waarmee zij voor bepaalde juridische doeleinden als lid van het andere geslacht gelden, ook op de Equality Act van toepassing is. Zo ja, dan zouden bepalingen over seksediscriminatie gaan gelden voor categorieën met beide geslachten door elkaar. Volgens Joyce deed het Hooggerechtshof geen uitspraak over biologische realiteit als zodanig, maar verrichtte het een nauwkeurige lezing van beide wetten en kwam zo uit bij biologisch geslacht.
Gevolgen voor vrouwen en lesbiennes
Joyce noemt de uitspraak een erkenning voor zowel de biologische realiteit als de vrouwen die jarenlang streden tegen vrijwel iedere figuur in het establishment. Ze benadrukt het belang van de tussenkomst namens lesbiennes. Voor verenigingen van meer dan 25 leden was er volgens haar geen uitzondering, waardoor een vereniging van uitsluitend lesbiennes zonder uitsluiting van heteroseksuele mannen met zo'n document onmogelijk was. Ze citeert een zin uit het korte oordeel dat in de rechtszaal werd voorgelezen: niemands seksuele oriëntatie richt zich op een stuk papier.
Wat dit betekent voor het beleid
Volgens Joyce verschuift de uitspraak de standaard: waar instellingen eerder dachten een zelfidentificatiebeleid te moeten voeren, weten zij nu dat zij mannen niet hoeven toe te laten tot vrouwenruimtes. Ze vergelijkt deze omslag met een gezichtsbedrog dat tussen twee beelden wisselt; sommigen zullen het langzamer zien. Haar boodschap aan werkgevers, ziekenhuizen en sportautoriteiten is dat beleid dat verwijst naar geslacht en niet biologisch geslacht bedoelt, juridisch geen basis meer heeft en aangevochten kan worden. Ze roept organisaties op hun beleid met spoed te laten doorlichten. Joyce zegt zich trots en bevestigd te voelen en spreekt de hoop uit dat hiermee een keerpunt in het debat is bereikt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.