Helen Joyce: genderklinieken in Australie zijn erger dan je denkt
Helen Joyce beschrijft hoe Australische genderklinieken zelfs nog problematischer zijn dan internationaal bekend.
Over Helen Joyce
In dit gesprek vergelijkt Helen Joyce de gang van zaken in de Australische genderklinieken met die in het Verenigd Koninkrijk. Ze stelt dat Groot-Brittannie zich de afgelopen jaren weer richting common sense heeft bewogen, mede door rechtbanken, politici en de inzet van mensen als J.K. Rowling. Tegen die achtergrond waarschuwt ze haar Australische gesprekspartner dat de situatie in eigen land in haar ogen veel ernstiger is dan men daar beseft.
Tavistock was relatief terughoudend
Joyce benadrukt dat de Britse Tavistock-kliniek wereldwijd in de schijnwerpers kwam te staan, maar volgens haar naar internationale maatstaven juist tamelijk conservatief opereerde. Dat de praktijken daar zo zichtbaar werden, schrijft ze toe aan de manier waarop de NHS werkt: volledig publiek gefinancierd, met veel toezicht en als een enkel systeem. Ze noemt de zaak van Keira Bell, die als achttienjarige een borstamputatie onderging en later als volwassene in de rechtbank verklaarde dat de gevolgen van wat zij zou ondergaan haar niet goed waren uitgelegd. Joyce verwijst ook naar de Cass-review van dr. Hilary Cass, die volgens haar de tekortkomingen in de begeleiding, de verwijzing, de nazorg en de beoordeling van resultaten bevestigde.
Waarom Australie volgens haar slechter is
Volgens Joyce gebeuren in Australie ergere dingen dan bij Tavistock: er zouden borstamputaties zijn uitgevoerd bij nog jongere kinderen, meer puberteitsremmers zijn voorgeschreven zonder dat patienten goed gevolgd worden, en met veel minder toezicht. Ze zegt dat het bij meer mensen, op jongere leeftijd en nog steeds gebeurt, zonder dat de uitleg beter is geworden. Ze merkt op dat mensen in landen als Canada en de Verenigde Staten Tavistock vaak als een bijzonder slechte kliniek zien, terwijl zij dat beeld nadrukkelijk niet deelt. Ter contrast wijst ze erop dat puberteitsremmers voor gendergeneeskunde in het VK inmiddels niet meer worden verstrekt en daar volgens haar onwettig zijn, ook in de private zorg, met steun van beide politieke stromingen.
Hoe je mensen overtuigt
Joyce voorspelt dat dit op termijn als een mensenrechtenkwestie van de eerste orde zal worden gezien en dat er veel juridische procedures kunnen volgen. Wie anderen wil overtuigen, raadt ze aan niet alles tegelijk te willen aanvoeren. Mensen veranderen volgens haar zelf van gedachten, niet door tientallen argumenten. Ze noemt twee punten die volgens haar het meest overtuigen: de schade van puberteitsremmers en het feit dat veelgenoemde zelfmoordstatistieken onjuist zijn. Wanneer die inzichten beklijven, gaan mensen zich afvragen waarom ze de oorspronkelijke boodschap geloofden. Joyce sluit af met de stelling dat dit voor haar de meest dringende kwestie is: het stoppen van deze behandeling bij grote aantallen kinderen weegt voor haar zwaarder dan andere debatten.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.