Realiteit versus transgenderideologie — Helen Joyce met Peter Boghossian
Helen Joyce en Peter Boghossian bespreken de fundamentele botsing tussen de empirische werkelijkheid en transgenderideologie.
Over Helen Joyce en Peter Boghossian
In dit gesprek spreekt filosoof en docent Peter Boghossian met Helen Joyce, auteur en voormalig journalist. Joyce vertelt dat ze een achtergrond in de wiskunde heeft — ze promoveerde in de zuivere wiskunde — en daarna onder meer als financieel redacteur bij The Economist werkte. Het gesprek gaat over de botsing tussen de empirische werkelijkheid en wat zij de transgenderideologie noemt. Boghossian zegt dat het gesprek veel van zijn eigen aannames uitdaagde.
Twee sekses als biologische realiteit
Joyce stelt dat er twee sekses zijn, dat mensen zoogdieren zijn en dat geen enkel zoogdier van de ene seksecategorie naar de andere kan veranderen. Volgens haar gaan de twee sekses terug op twee verschillende voortplantingsstrategieën — kleine, beweeglijke geslachtscellen tegenover grote, onbeweeglijke — die meer dan een miljard jaar oud zijn. Ze beschrijft hoe sekse volgens haar het hele lichaam vormt, tot op celniveau, en dat dit soms maatschappelijk van belang is: in situaties waar mensen kwetsbaar of naakt zijn, in de gezondheidszorg, en in de sport, waar fysieke verschillen volgens haar reëel zijn. Op punten waar sekse er niet toe doet, zegt ze, maakt het haar niet uit hoe iemand zich presenteert of identificeert.
Taal, sport en de vrouwencategorie
Joyce noemt de beweging sterk talig: ze meent dat het idee dat taal de werkelijkheid kan herdefiniëren centraal staat. Ze wijst op de verwarrende terminologie rond begrippen als "trans man" en "trans vrouw". Bij sport betoogt ze dat de vrouwencategorie een beschermde categorie is, vergelijkbaar met leeftijdscategorieën: je mag altijd "omhoog" meedoen in de open mannencategorie, maar niet omlaag in een beperkte categorie. Volgens haar zou gemengde sport ertoe leiden dat vrouwen nauwelijks nog prijzen winnen. Ze vertelt dat ze ooit een vrouw in een sportorganisatie sprak die na het gesprek besefte dat haar standpunt schadelijk was voor vrouwen, maar er publiek niets over durfde te zeggen vanwege de kosten.
Cultuurgebonden syndroom en de kosten van vrij spreken
Joyce noemt het verschijnsel een cultuurgebonden syndroom dat zich via sociale media wereldwijd heeft verspreid. Ze vergelijkt het met de fa'afafine in Samoa: een culturele categorie die in andere samenlevingen niet bestaat. Ze stelt dat zeer genderatypische kinderen vaker opgroeien om homoseksueel te zijn. Ze bespreekt waarom mensen volgens haar moeilijk te overtuigen zijn — onder meer door een "geen debat"-houding, sociale druk en het gevoel dat erkennen van één argument hen verplicht het hele standpunt los te laten. Ze noemt zichzelf gedreven door logica en bewijs, en pleit ervoor de kosten van vrij spreken te verlagen. Tot slot wijst ze op ouders die hun kinderen hebben laten transitioneren en daardoor volgens haar dit standpunt voor altijd zullen blijven verdedigen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.