Helen Joyce reageert op een pro-trans kinderboek
Helen Joyce, auteur van het boek Trans — When Ideology Meets Reality, bekijkt en bespreekt een kinderboek dat genderideologie bij jonge kinderen
Over Helen Joyce
Helen Joyce is auteur van het boek Trans — When Ideology Meets Reality. In deze video krijgt ze een kinderboek voorgelegd dat door behandelaars is geschreven ter ondersteuning van transgender en non-binaire kinderen. Het boek bevat citaten die worden toegeschreven aan ouders. Joyce, zelf moeder van twee zoons en gepromoveerd in de wiskunde, leest enkele van die uitspraken hardop en reageert daarop vanuit haar eigen ervaring als ouder.
Kinderlijke fantasie en de ontwikkeling van sekse-permanentie
Een terugkerend punt in haar reactie is wat zij "sekse-permanentie" noemt: het besef dat sekse blijvend is en bij iemand hoort. Joyce legt uit dat jonge kinderen aanvankelijk denken dat je een jongen in een meisje kunt veranderen door kleding, kapsel of een andere naam, maar dat ze tussen ongeveer twee en zeven jaar leren dat het om het lichaam gaat. Ze illustreert dit met haar eigen zoon, die tussen zijn tweede en vierde jaar in zijn beleving een paarse trein was: hij noemde zijn lichaamsdelen "treindelen", liep in rechte lijnen en reed achteruit uit muren. Volgens Joyce is dat een normale, fantasievolle fase die vanzelf ophield. Ze speelde mee zonder hem voor te houden dat hij werkelijk een trein wás. Door kinderen wél te bevestigen in een identiteit die niet bij hun lichaam past, worden ze volgens haar onderbroken in deze natuurlijke ontwikkeling.
Kritiek op de ouderlijke houding in de citaten
Joyce reageert kritisch op formuleringen in de citaten over het "ware zelf" van een kind, het volledig vertrouwen op een kind van zes of zeven, en ouders die zeggen door hun kind te zijn gevormd. Ze vindt zulke taal bijna religieus en plaatst er haar eigen kijk op ouderschap tegenover: kennis en informatie horen volgens haar juist van ouder naar kind te gaan. Bij een citaat van ouders met opleidingen in genderstudies merkt ze op dat een kind dat zegt het beter te weten dan zulke ouders, voor haar laat zien hoe weinig houvast dat vakgebied biedt. Een uitspraak van een ouder die zegt het kind te zullen "beschermen" leest ze als een dreiging richting iedereen die het kind van een ander geslacht acht.
Onomkeerbare gevolgen voor kinderen
Het zwaarste maakt Joyce van de citaten waarin kinderen wordt voorgehouden dat lichaamsdelen later kunnen worden verwijderd of dat zij ooit zwanger zouden kunnen worden. Ze noemt het oneerlijk en onverantwoordelijk om een jong kind te beloven dat het in een meisje of jongen kan worden veranderd, en wijst op de ingrijpende aard van de betrokken operaties. Ze haalt een tv-programma aan over een jongen die jarenlang als meisje leefde en op camera vertelde later moeder te willen worden; volgens Joyce greep niemand op dat moment in om hem te corrigeren. Ze stelt dat detransitioners die zij kent hun ouders niet de schuld geven, omdat die deden wat zij dachten dat goed was, terwijl die ouders zelf vaak verteerd worden door schuldgevoel. Haar zorg is dat kinderen op jonge leeftijd zaken worden afgenomen die voor veel mensen bij geluk horen, zoals een gezin stichten.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.