De leugens die we geloofden — drie detransitioners bij Heritage Foundation
Drie detransitioners vertellen in dit gezamenlijke interview bij de Heritage Foundation welke leugens ze geloofden tijdens hun transitieperiode.
Over de drie detransitioners
In dit gezamenlijke interview bij de Heritage Foundation vertellen drie jonge vrouwen — Chloe Cole, Ella Palmer en Claire — hun verhaal als detransitioner. Elk van hen begon op jonge leeftijd aan een medische transitie en kwam daar later op terug. Ze beschrijven dat ze geloofden dat ze een jonge man waren die vastzat in het lichaam van een jonge vrouw, en dat hun werd voorgehouden dat ze zich pas heel of gelukkig zouden voelen door die overtuiging te volgen.
Hun weg naar transitie
De drie vertellen dat hun moeilijkheden begonnen in een periode van identiteitscrisis. Een van hen beschrijft zichzelf als tomboy met een leerstoornis die het lastig vond zichzelf te begrijpen, en zegt zich op haar twaalfde tot de transgemeenschap te hebben gewend nadat ze seksueel was misbruikt. Hun medische trajecten startten vroeg: de een begon op haar dertiende met puberteitsremmers en op haar vijftiende met testosteron, een ander kreeg op haar vijftiende testosteron en onderging een dubbele borstamputatie, en weer een ander gebruikte testosteron van haar zestiende tot haar negentiende. Een van hen vertelt dat ze binnen een jaar besefte dat de behandeling haar niet dichter bij haar doel bracht.
Oproep aan wetgevers en de zorg
De sprekers richten zich tot wetgevers met de oproep om kinderen te beschermen tegen het worden van levenslange medische patiënten. Ze pleiten voor wetgeving die transitie bij minderjarigen tegengaat. Ook wijzen ze op een onevenwicht in onderzoek: er gaat volgens hen veel geld naar onderzoek naar de voordelen van medische transitie, maar niet naar de schade ervan. Volgens hen hebben gender-verwarde kinderen steun nodig, geen operatie, en zijn de huidige medische systemen ontoereikend.
Boodschap aan ouders en kinderen
Aan ouders geven ze mee om waakzaam en betrokken te zijn, aandacht te besteden aan wat hun kind online doet, en het gesprek over deze onderwerpen zelf aan te gaan voordat anderen dat doen. Een van hen vertelt dat haar ouders beter hadden kunnen letten op haar gedrag op sociale media. Ze adviseren ouders een kind dat hiermee worstelt niet te bevestigen in een nieuwe naam, voornaamwoorden of identiteit. Aan kinderen met genderdysforie zeggen ze dat het probleem niet hun lichaam is, en dat onzekerheden met de tijd kunnen veranderen in kracht.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.