Heritage Foundation — genderdysforie bij kinderen, de wetenschap en de geneeskunde
De Heritage Foundation organiseert een panel over genderdysforie bij kinderen, met aandacht voor wat de wetenschap werkelijk zegt over het fenomeen en wat
Over dit panel van de Heritage Foundation
De Heritage Foundation organiseert een paneldiscussie over genderdysforie bij kinderen, onder leiding van Dr. Ryan Anderson, senior research fellow en oprichter van Public Discourse. Drie sprekers, elk optredend op persoonlijke titel, geven hun visie als arts: Dr. Michelle Cretella, voorzitter van het American College of Pediatricians; Dr. Paul Hruz, hoogleraar kindergeneeskunde, endocrinologie, celbiologie en fysiologie aan de Washington University School of Medicine; en Dr. Allan Josephson, hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie aan de University of Louisville. Anderson schetst vooraf de centrale vragen rond zogenoemde gender-affirmerende therapieën zoals puberteitsremmers en cross-sekse hormonen.
Biologie, identiteit en het medische model
Dr. Cretella stelt dat biologische sekse niet wordt toegewezen maar bij de conceptie in het DNA wordt vastgelegd en in elke cel aanwezig is, terwijl identiteit voortkomt uit denken en voelen die zich in de loop van de tijd ontwikkelen. Zij wijst erop dat er geen bloedtest of beeldvorming bestaat om transgender-zijn vast te stellen. Aan de hand van tweelingstudies betoogt zij dat een eigenschap die volledig biologisch vóór de geboorte vastligt, bij identieke tweelingen in honderd procent van de gevallen zou voorkomen, wat volgens de aangehaalde studies bij transgender-identificatie niet het geval is. Zij illustreert met de casus van een jongen ("Andy") hoe gezinsdynamiek volgens haar een rol kan spelen en hoe therapie gericht op begrip tot een doorbraak leidde.
Het bewijs achter het behandelparadigma
Dr. Hruz erkent dat deze kinderen werkelijk lijden, met een hoge incidentie van depressie, angst en middelengebruik, maar stelt de vraag of de aangeboden behandeling hen helpt. Hij beschrijft hoe het affirmerende model zijn oorsprong vond in onderzoek in Nederland en zo'n tien jaar geleden naar de Verenigde Staten kwam, waarmee de eerdere psychologische benadering vrijwel werd vervangen. Hij benadrukt dat richtlijnen van beroepsorganisaties, waaronder de endocriene richtlijnen, hun aanbevelingen baseren op laag tot zeer laag kwaliteitsbewijs. Volgens hem zijn puberteitsremmers off-label, niet werkelijk volledig omkeerbaar omdat een normaal ontwikkelingsproces wordt onderbroken, en kunnen ze samen met cross-sekse hormonen tot onvruchtbaarheid leiden, naast risico's op hart- en vaatziekten, beroerte en mogelijk kanker.
Een psychiatrische en ontwikkelingsgerichte blik
Dr. Josephson benadert het onderwerp vanuit de kinderpsychiatrie en spreekt over verwaarlozing van de ontwikkelingsbehoeften van kinderen. Hij wijst op het belang van ouderlijke begeleiding en structuur en betoogt dat het persistente, consistente aandringen van een kind geen bewijs vormt dat een overtuiging juist is. Hij pleit voor het achterhalen van onderliggende pijn, misbruik of andere psychiatrische problemen in plaats van die te vermijden. In de vraagronde bespreken de sprekers de invloed van belangenbehartiging op de medische praktijk, het ontbreken van langetermijngegevens, de schatting dat een groot deel van de kinderen met genderdysforie zonder ingrijpen weer in lijn komt met hun sekse, en de rol van ouders en scholen. Tot slot reageren zij op kritische vragen over de bewijskracht van affirmerende studies.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.