Heritage Foundation interview over genderzorg
De Heritage Foundation bespreekt in dit interview de gevaren van de genderaffirmatieve zorgbenadering voor kinderen en jongeren.
Over Chloe Cole
In deze getuigenis vertelt Chloe Cole haar verhaal als detransitioner. Ze beschrijft zichzelf als iemand die ooit geloofde in het verkeerde lichaam geboren te zijn, en die in dat geloof werd bevestigd door de volwassenen die ze vertrouwde. Volgens haar leidde die bevestiging tot blijvende, onomkeerbare schade. Ze spreekt naar eigen zeggen als slachtoffer van wat zij een van de grootste medische schandalen in de geschiedenis van de Verenigde Staten noemt, in de hoop dat anderen niet hetzelfde meemaken als zij.
Het begin van de transitie
Cole vertelt dat ze op haar twaalfde wat haar medisch team later genderdysforie noemde begon te ervaren. Ze zat in een vroege puberteit en voelde zich ongemakkelijk bij de veranderingen aan haar lichaam. Achteraf, zegt ze, bedoelde ze met de mededeling aan haar ouders dat ze zich een jongen voelde vooral dat ze de puberteit haatte en de nieuwe aandacht kwijt wilde. Haar ouders schakelden medische professionals in. Volgens Cole vertelde de genderspecialist haar ouders dat ze direct op puberteitsremmers moest, en stelde die de vraag of ze liever een dode dochter of een levende transgender zoon wilden. Die vraag was voor haar ouders voldoende om in te stemmen.
De medische gevolgen
Cole beschrijft dat ze snel op puberteitsremmers en daarna op testosteron werd gezet. De remmers veroorzaakten volgens haar opvliegers die concentreren op school onmogelijk maakten, en gewrichtspijn. Een maand later, op haar dertiende, kreeg ze haar eerste testosteroninjectie, met volgens haar blijvende gevolgen: een diepere stem, een veranderde gelaatsstructuur en onzekere vruchtbaarheid. Op haar vijftiende onderging ze een dubbele borstamputatie. Ze vertelt dat het weggehaalde weefsel kankervrij bleek en werd verbrand, dat ze nooit borstvoeding zal kunnen geven, en dat ze kampt met littekens en seksuele problemen.
Haar boodschap
Volgens Cole losten de ingrepen haar onderliggende psychische problemen niet op; ze veranderden haar lichaam maar niet de realiteit dat ze vrouw is en blijft. Ze vertelt dat ze pas na de operatie, op haar zestiende, suïcidaal werd. Haar boodschap aan Amerikaanse tieners en hun gezinnen is dat ze geen leugens nodig had maar mededogen en therapie. Ze pleit ervoor te stoppen met kinderen te vertellen dat ze verkeerd geboren zijn of dat de puberteit een keuze is. Ze richt zich tot gekozen vertegenwoordigers met de oproep deze praktijk te beëindigen, en noemt haar eigen verhaal een laatste waarschuwing.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.