BBC Woman's Hour: interview met Dr. Hilary Cass
Dr. Hilary Cass bespreekt in BBC Woman's Hour de kernbevindingen van haar rapport en reageert op kritiek vanuit de transgendergemeenschap en medische organisaties. Ze verdedigt de methodologie van haar onafhankelijke review en legt uit waarom ze concludeert dat genderbevestigende zorg voor jongeren op onvoldoende wetenschappelijke grond rust.
Over Dr. Hilary Cass
Dr. Hilary Cass, inmiddels baroness Cass, leidde een vierjarig onderzoek naar de genderidentiteitszorg voor kinderen in Engeland. Haar eindrapport, dat in april 2024 verscheen, concludeerde dat kinderen tekort waren gedaan door een gebrek aan onderzoek en door wat zij omschreef als opmerkelijk zwak bewijs voor medische ingrepen in de genderzorg. Ze riep op om de zorg voor jongeren op hetzelfde niveau te brengen als andere NHS-zorg. Zowel de vorige als de huidige regering namen alle aanbevelingen over. In dit exclusieve interview bij BBC Woman's Hour blikt ze zes maanden na publicatie terug en reageert ze op de kritiek.
Voortgang en nieuwe centra
Cass zegt tevreden te zijn met de voortgang. De Tavistock GIDS-kliniek sloot in maart 2024; sindsdien zijn er twee nieuwe centra operationeel, met meer op komst. Volgens haar voelen veel clinici zich nu zekerder dat ze over de overdraagbare vaardigheden beschikken om deze jongeren te helpen. Eerder waren behandelaars bang en onzeker: hun rol was beperkt tot het bevestigen van de genderidentiteit en doorverwijzen naar Tavistock, terwijl gewone zorg zoals het behandelen van depressie of angst of het stellen van een diagnose uitbleef. Daardoor kregen deze jongeren naar haar zeggen een slechter aanbod dan andere kinderen. De werving van personeel verloopt langzaam maar gestaag, tegen de achtergrond van bredere onderbezetting in de jeugd-ggz.
Puberteitsremmers en bewijs
De nieuwe klinieken schrijven geen nieuwe puberteitsremmers meer voor; toegang loopt alleen nog via een klinische studie die in het nieuwe jaar deelnemers hoopt te werven. Kinderen die de middelen al gebruiken, mogen ze blijven nemen. Cass benadrukt dat puberteitsremmers slechts één onderdeel van de zorg zijn en een onevenredig groot deel van de discussie innamen, omdat het bewijs voor de meeste jongeren geen voordeel laat zien. Ze verwijst naar een vroege Nederlandse studie die een kleine verbetering toonde, terwijl een Britse studie met minder dan honderd jongeren die resultaten niet reproduceerde. Volgens haar voelden net zoveel jongeren zich slechter als beter. Ze stelt dat deelnemers aan klinische trials, zoals bij kanker, juist beter gevolgd worden en niet benadeeld zijn.
Kritiek en de BMA
De British Medical Association (BMA) kondigde een eigen evaluatie van de review aan. Cass noemt die positie verwarrend, omdat de BMA niet heeft benoemd waar ze precies bezwaar tegen maakt: meer diensten, betere training of beter onderzoek. Ze wijst erop dat haar team al uitgebreid sprak met steungroepen, achttien focusgroepen hield met kinderen en jongeren en kwalitatief onderzoek deed. Ze hoopt dat de BMA een evenwichtige aanpak kiest en niet selectief winkelt in het bewijs. Op de vraag of weerstand bij artsen praktische gevolgen heeft, antwoordt ze dat regering en NHS England de review volledig steunen en dat kinderen vandaag al in de nieuwe centra terechtkunnen. Ze beschrijft het werk als vervullend, maar betreurt de desinformatie rond de publicatie.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.