Voormalige genderkliniekmedewerker klapt over medisch misbruik (ep. 1109) — Jamie Reed
In aflevering 1109 deelt klokkenluider Jamie Reed haar gedetailleerde getuigenis over wat zij omschrijft als medisch misbruik bij de genderkliniek waar ze
Over Jamie Reed
Jamie Reed werkte bijna vijf jaar in een pediatrisch transgendercentrum verbonden aan een kinderziekenhuis in St. Louis, Missouri. Ze begon er in 2018 en vertrok rond 2023. Met een achtergrond in maatschappelijke hulpverlening en een master in klinisch onderzoek voltooide ze de intake van iedere nieuwe patiënt en volgde ze elk kind door het traject. Naar eigen zeggen kwam ze binnen als "true believer" die geloofde dat vroege interventie kinderen hielp hun authentieke zelf te vinden. Inmiddels is ze uitvoerend directeur van de Courage Coalition. In deze aflevering (1109) van de podcast Relatable van presentator Allie vertelt ze samen met advocaat Bernadette Broyles haar verhaal als klokkenluider.
Wat Reed in de kliniek zag
Volgens Reed verschoof de patiëntenpopulatie sterk: van vier of vijf kinderen per maand naar bijna zestig nieuwe kinderen per maand toen ze vertrok. Aanvankelijk ging het vooral om jonge, vrouwelijk ogende jongens; later om tienermeisjes met ernstige psychische problemen die snel testosteron en operaties wilden. Zij beschrijft hoe de beslissingsverantwoordelijkheid in feite bij de kinderen werd gelegd: endocrinologen verwezen naar de psychologen, psychologen stelden dat een kind dat zich trans noemde ook trans was, en ouders vertrouwden op beide. Reed noemt voorbeelden die ze als medische schade omschrijft, waaronder een tiener die na jaren testosteron tijdens een seksuele ervaring zo ernstig scheurde en bloedde dat een spoedoperatie nodig was, en een meisje dat binnen drie maanden na een dubbele borstamputatie vroeg of haar borsten teruggeplaatst konden worden. Toen Reed dit als "adverse outcome" wilde melden, kreeg ze volgens haar te horen dat niet te doen.
Twijfel, gegevens en het besluit te spreken
Reed beschrijft hoe haar overtuiging geleidelijk omsloeg. Door haar overzicht over alle patiënten zag ze dat kinderen niet beter werden: angst, depressie en suïcidale gedachten daalden volgens haar niet, ook niet in volledig bevestigende omgevingen. Ze wijst op jongeren die na puberteitsremmers en hormonen geen rijbewijs haalden, geen diploma behaalden en niet de stap naar volwassenheid maakten. Reed plaatst de toename van trans-identificatie naast andere sociaal overgedragen fenomenen die ze in de kliniek zag, en bekritiseert het ontbreken van protocollen en voldoende vervolgonderzoek. Uiteindelijk werd ze naar eigen zeggen uit het centrum geduwd en stapte ze, na contact met een belangenorganisatie en advocaat Bernadette Broyles, naar buiten met haar verhaal.
Het juridische perspectief van Bernadette Broyles
Bernadette Broyles is president en algemeen raadsvrouw van de Child and Parental Rights Campaign, een groep advocaten die ouders bijstaat. Ze beschrijft een "school-naar-kliniek-pijplijn" waarbij kinderen op school in het geheim sociaal worden getransitioneerd, soms zonder medeweten of tegen de wil van ouders. Ze noemt zaken die haar organisatie behandelt, waaronder een meisje in Florida dat na geheime gesprekken met een schoolcounselor een zelfmoordpoging deed, en een meisje genaamd Sage die na een trauma en onveilige situaties op school van huis wegliep. Broyles wijst ook op de inzet van kinderbescherming tegen ouders die volgens haar in de biologische werkelijkheid geloven. Beiden benadrukken dat ze dit als een mensenrechtenkwestie zien die volgens hen los staat van politieke kleur.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.