ROGD-dochter begeleiden naar desistance — January Littlejohn
ROGD-dochter begeleiden naar desistance — January Littlejohn
Over January Littlejohn
January Littlejohn is echtgenote en thuisblijfmoeder in Florida met een achtergrond in mental health counseling als gediplomeerd therapeut. In 2020 werd haar toen 13-jarige dochter op de openbare middelbare school sociaal getransitioneerd zonder dat de ouders dit wisten of er toestemming voor gaven. Sindsdien is January een pleitbezorger voor ouderrechten geworden en senior fellow parent advocate bij Do No Harm, waar ze andere gezinnen helpt deze situatie met hun kind te doorstaan. Dit gesprek is een aflevering van de podcast Gender: A Wider Lens, gepresenteerd door psychotherapeut Stella O'Malley (Ierland) en therapeut Sasha Ayad (Verenigde Staten).
Hoe het begon: een snelle verandering
January beschrijft hoe haar dochter, een begaafd en creatief meisje met ADHD, tijdens de coronaperiode in een vriendengroep terechtkwam waarin lhbtq-identiteiten centraal stonden. Binnen korte tijd veranderde het kind van een vrolijk meisje dat volgens haar moeder vreugde uitstraalde, in een teruggetrokken, boze en sombere tiener. De identiteit verschoof in twee jaar tijd meerdere keren, van seksualiteit naar non-binair, gevolgd door een nieuwe naam, andere voornaamwoorden, het dragen van een binder en uiteindelijk gepraat over puberteitsremmers en operaties. January noemt dit een vorm van Rapid Onset Gender Dysphoria (ROGD) en wijst erop dat haar dochter geen basale vragen kon beantwoorden over wat het zou betekenen om zich een jongen of een meisje te voelen.
De school en de rechtszaak
January was een zeer betrokken ouder die op deze school als vrijwilliger werkte. Toch bleek dat een lhbtq-medewerker en andere volwassenen, waaronder een schoolmaatschappelijk werker, met haar dochter achter gesloten deuren een zogenoemd gender support plan van enkele pagina's hadden opgesteld, met vragen over welk toilet en welke slaapkamer op schoolreis het kind wilde gebruiken. De ouders werden hier buiten gehouden onder verwijzing naar non-discriminatie en privacy. January ontdekte een schoolgids die ouders als vijand van het kind neerzette en stelt dat dergelijke gidsen in meerdere county's in Florida circuleerden. Nadat pogingen om dit met het district op te lossen niet leidden tot verandering, spande het gezin meer dan een jaar later een rechtszaak aan.
De weg naar desistance
January benadrukt dat de desistance van haar dochter allesbehalve vanzelf ging; ze noemt het een hels proces. Centraal stond volgens haar het herstellen van de relatie met haar dochter: de pijn erkennen zonder de identiteit te bevestigen, en liefdevolle maar duidelijke grenzen stellen. Het gezin haalde de telefoon meer dan twee jaar weg om de invloed van online-influencers te doorbreken, haalde het kind van school en stak veel tijd in een-op-een-aandacht. Ze maakten met de dochter de afspraak geen onomkeerbare lichamelijke veranderingen te doen zolang haar hersenen nog niet volgroeid waren, en gaven haar ruimte in kleding en haardracht. January introduceerde haar dochter aan uiteenlopende vrouwen en koppelde haar ongemak aan andere verklaringen, zoals haar begaafdheid. Ze waarschuwt ouders ook om aandacht te houden voor de andere kinderen, het huwelijk en zichzelf, en zegt dat een echte reset soms radicale stappen vergt. Bij Do No Harm hielp ze een hulppagina opzetten met bronnen voor ouders, detransitioners en therapeuten.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.