Heeft men spijt van een genderbevestigende operatie? — Jason Evert

Over Jason Evert

In deze Engelstalige video bespreekt spreker Jason Evert wat er gebeurt nadat iemand een genderbevestigende operatie heeft ondergaan. Hij baseert zich op gesprekken die hij zegt te hebben gevoerd, onder meer met verpleegkundigen in de herstelkamers na transitie-ingrepen, en op zijn ervaring met mensen die deze weg zijn ingeslagen. De kern van zijn betoog gaat over de uiteenlopende gevoelens na een operatie, het risico op spijt, en hoe je iemand die deze ervaring doormaakt het best kunt bijstaan.

Uiteenlopende gevoelens na de operatie

Volgens Evert lopen de reacties na een ingreep sterk uiteen wanneer de verdoving is uitgewerkt en het verband wordt verwijderd. Sommige mensen ervaren euforie en het gevoel dat dit is wat ze altijd wilden, een verlichting van de dysforie die ze voelden. Bij anderen, zo zegt hij, is het juist een nachtmerrie en vragen ze zich af waarom volwassenen hen dit hebben laten doen. Hij beschrijft ook een patroon waarin de dysforie niet verdwijnt maar verschuift: na de borsten richt de onvrede zich bijvoorbeeld op de heupen. Hij vergelijkt dit met het beklimmen van bergen in Colorado, waarbij je telkens denkt de top te bereiken om vervolgens te zien hoeveel er nog volgt, een reeks "valse toppen".

Spijt en de mensen begeleiden

Evert benoemt dat spijt achteraf een moeilijke situatie kan scheppen, omdat iemand vaak al aan familie, werk, opleiding en sociale media heeft verteld trans te zijn. Als de ingrepen de problemen niet oplossen of nieuwe problemen creëren, ontstaat de vraag hoe je dat publiekelijk terugneemt. Hij noemt detransitie daarom een moeilijk proces. Zijn oproep is om mensen niet te mijden, maar met liefde naast hen te blijven staan, ook als ze andere keuzes maken, en hen tegelijk eerlijk te vertellen dat hij vreest dat het niet goed afloopt, bijvoorbeeld door video's of verhalen van detransitioners met hen te delen.

Detransitioners, rechtszaken en beleid

Hij verwijst naar online gemeenschappen van detransitioners, waaronder een subreddit die hij naar eigen zeggen het laatst telde op ruim achtenveertigduizend mensen, die volgens hem waarschuwen dat dit niet het antwoord is en blogs, podcasts en rechtszaken starten. Hij noemt de zaak van Keira Bell in het Verenigd Koninkrijk, die na puberteitsremmers, cross-sex hormonen en een dubbele mastectomie de Tavistock-genderkliniek aanklaagde. Het High Court oordeelde volgens hem aanvankelijk in haar voordeel rond geïnformeerde toestemming bij minderjarigen, een uitspraak die later in hoger beroep werd teruggedraaid. Hij stelt dat Tavistock daarna is gesloten en opgesplitst in kleinere regionale klinieken met meer nadruk op geestelijke gezondheid. Ook wijst hij op Scandinavische landen als Finland, Noorwegen en Zweden, en op Amsterdam, waar volgens hem terughoudender wordt omgegaan met puberteitsremmers en hormonen. Hij beschrijft lange wachtlijsten als een manier om tijd te winnen, omdat volgens hem genderdysforie bij veel jongeren vanzelf afneemt als de puberteit op natuurlijke wijze wordt doorlopen.

Bronnen

• YouTube — Heeft men spijt van een genderbevestigende operatie? — Jason Evert