Genderideologie ontspoord – Peter Boghossian en Kellie-Jay Keen

Over Kellie-Jay Keen en Peter Boghossian

In dit gesprek spreekt filosoof Peter Boghossian met Kellie-Jay Keen, oprichter van de bijeenkomsten "Let Women Speak" en bekend onder de naam Posie Parker. Keen vertelt dat ze haar tournee door Australië en Nieuw-Zeeland moest afbreken nadat ze in Auckland werd belaagd door een grote, woedende menigte. Volgens haar verhaal stond ze in een muziekkoepel in een park zonder de aangekondigde politiebescherming, werden de hekken omvergeduwd en moest haar beveiligingsteam haar door de menigte heen naar buiten loodsen. Ze beschrijft dat ze vreesde voor haar leven en dat ze pas via politiebescherming het land kon verlaten.

Wat Keen wel en niet bestrijdt

Keen omschrijft een vrouw als "een volwassen menselijke vrouw" en stelt dat alleen biologische vrouwen onder de paraplu van vrouwenrechten vallen. Ze zegt dat ze er geen bezwaar tegen heeft hoe mensen zich kleden of presenteren, zolang dat haar eigen rechten, ruimtes en veiligheid niet raakt. Waar ze zich tegen verzet is de aanwezigheid van mannen in vrouwengevangenissen, opvangcentra en sport, en het veranderen van taal die vrouwen beschrijft, zoals "birthing person" in plaats van zwangere vrouw. Volgens haar kan iemand niet werkelijk van geslacht veranderen, omdat sekse biologisch is. Ze noemt het begrip "gender" een schadelijk concept en geeft de voorkeur aan de woorden sekse en biologie.

Media, taal en de gevolgen voor kinderen

Een groot deel van het gesprek gaat over de manier waarop Keen in de pers werd neergezet. Zij en Boghossian noemen het onterecht dat ze als nazi werd afgeschilderd vanwege een groep die zich volgens haar bij een evenement in Melbourne ophield. Boghossian beschrijft hoe het woord "nazi" volgens hem als smaad wordt ingezet. Keen vergelijkt de ideologie met een dogmatische sekte die geen tegenspraak duldt. Beiden bespreken zorgen over kinderen: druk om jongeren te laten transitioneren, de rol van activistische leraren en lesmateriaal op scholen, en het idee dat meisjes door sociale druk meekgaan. Keen pleit voor een leeftijdsgrens en intensieve begeleiding vóór medische ingrepen.

Wat te doen volgens Keen

Op de vraag wat mensen kunnen doen, noemt Keen het fysiek aanwezig zijn bij vergaderingen van schoolbesturen, het steunen van rechtszaken om jongens uit meisjessport en kleedkamers te houden, en het zelf opzetten van campagnes waar die ontbreken. Ze stelt dat de staat zich moet terugtrekken uit wat zij juridische ficties noemt, zoals het wijzigen van geslacht op geboorteakten. Ze zegt bereid te zijn om over politieke scheidslijnen heen te stemmen voor kandidaten die kinderen willen beschermen, en benadrukt het belang dat ook mannen zich uitspreken. Tot slot vertelt ze dat ze een eigen partij is begonnen, de Party of Women, en dat ze doorgaat met haar activisme tot de staat zich uit dit onderwerp terugtrekt.

Bronnen

• YouTube — Genderideologie ontspoord – Peter Boghossian en Kellie-Jay Keen