Kellie-Jay Keen: de TERF-oorlogen zijn nog niet voorbij
Kellie-Jay Keen: de TERF-oorlogen zijn nog niet voorbij
Over Kellie-Jay Keen en het gesprek
In deze aflevering van The Brendan O'Neill Show is Kellie-Jay Keen te gast, de Britse vrouwenrechtenactiviste die bekend werd door de slogan "a woman is an adult human female" op posters en t-shirts. Het gesprek vindt plaats na een aantal ontwikkelingen die zij benoemt: een uitvoeringsbesluit van Donald Trump, een uitspraak van het Britse Supreme Court over gelijkebehandelingsrecht, en Labour-politici die zeggen altijd al geweten te hebben wat een vrouw is. Keen waarschuwt om de champagne nog koud te houden: volgens haar gaat het niet om wat mensen zeggen, maar om wat ze daadwerkelijk doen. Pas wanneer de overheid optreedt tegen bijvoorbeeld een buurtsportcentrum dat mannen in vrouwenkleedkamers toelaat, of wanneer wetgeving vrouwen alleen door vrouwen verzorgde zorg garandeert, is zij overtuigd dat er echt iets verandert.
Vrouwruimtes, instellingen en taal
Keen beschrijft waar volgens haar de problemen nog liggen: in scholen, sportcentra met gemengde kleedruimtes, en vooral in de zorg. Ze verwijst naar zaken in het Verenigd Koninkrijk waarin verpleegkundigen in de problemen kwamen, zoals de Sandie Peggie-zaak in Schotland en de Darlington-zaak, waarbij vrouwen zich moesten omkleden met mannen die zich als vrouw identificeren. Ze stelt dat de NHS doordrongen is van wat zij een ideologie noemt en wijst op het uitwissen van woorden als "vrouw" via termen als "chestfeeding", "birthing persons" en "menstruators". Keen vertelt ook over een NHS-poster boven een gezondheidssticker die zij maakte en die de NHS volgens haar wilde laten verwijderen. In het gesprek bespreekt ze haar pleidooi voor naar geslacht gescheiden ruimtes, met als argument dat zowel vrouwen als mannen zich daardoor veiliger en minder gegeneerd voelen.
Toiletten, wetgeving en de Supreme Court-uitspraak
Het gesprek gaat over toiletten en kleedruimtes als omstreden onderwerp. Keen noemt het voorbeeld van Primark, waar een aparte omkleedruimte voor vrouwen volgens haar een stap in de goede richting is. Ze legt uit hoe de Equality Act met begrippen als "proportionate and legitimate aims" werkt, en betwijfelt of het juridisch verboden is voor mannen om vrouwentoiletten te betreden. Op de veelgestelde vraag waar iemand die als vrouw "doorgaat" dan naartoe moet, antwoordt zij dat dit haar niet bezighoudt en dat zij vooral geeft om ruimtes alleen voor vrouwen. Ze bespreekt de protesten na de uitspraak en haar inschatting dat trans-activisten zich als vervolgde minderheid blijven presenteren. Daarnaast claimt Keen het auteurschap van de woordvolgorde "adult human female".
Klasse, grooming gangs en "wokeness"
In het laatste deel verbreedt het gesprek naar een vermeend klasse-element. Keen en O'Neill bespreken waarom volgens hen veel feministen lange tijd zwegen over grooming gangs en werkende-klassemeisjes, terwijl er wel aandacht was voor lichtere kwesties. Keen gebruikt bewust expliciete bewoordingen en bekritiseert het etiket "Asian", omdat dat volgens haar onterecht andere groepen meeneemt. Ze verbindt dit aan beschuldigingen van racisme en islamofobie aan haar adres en aan haar video bij Speakers' Corner met de woorden "free your faces". Tot slot bespreken ze of "wokeness" op zijn retour is; Keen stelt dat het volgens haar verdwijnt omdat het niet houdbaar is wanneer steeds meer mensen de gevolgen ervan zelf zien.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.