Laura Becker beantwoordt universitaire vragen over de transgender-trend
Op de Universiteit van Wisconsin geeft Laura Becker een Q&A-sessie waarbij studenten haar bevragen over haar ervaringen als detransitioner en haar kritiek
Over Laura Becker
Laura Becker is detransitioner, kunstenaar, schrijver en spreker. In deze Q&A op haar voormalige universiteit (UW-Milwaukee) vertelt ze haar verhaal en gaat ze in gesprek met studenten en bezoekers. Als 18-jarige voelde ze zich suïcidaal, sociaal onhandig en geïsoleerd. Ze identificeerde zich als transgender en non-binair, en op haar negentiende kreeg ze in een afspraak van een uur testosteron voorgeschreven. Op haar twintigste onderging ze onder het affirmatie-model een dubbele mastectomie. Pas op haar tweeëntwintigste kreeg ze de diagnose PTSS en realiseerde ze zich dat haar transitiewens voortkwam uit onverwerkt jeugdtrauma. Sindsdien is ze gedetransitioneerd en volgt ze traumagerichte therapie.
Kritiek op het affirmatie-only-model
Becker beschrijft hoe verschillende therapeuten haar trans-identiteit bevestigden zonder haar onderliggende trauma en autisme mee te wegen. Ze vertelt dat ze suïcidaal en pas twintig jaar oud was toen ze als "stabiel genoeg" werd beoordeeld om in te stemmen met een operatie. Ze plaatst dit tegenover het medisch-ethische uitgangspunt om eerst geen schade te berokkenen. Volgens haar ontvingen zij en lotgenoten geen goede voorlichting, geen alternatieven en geen volledige toestemmingsprocedure. Ze pleit voor de minst ingrijpende behandeling eerst, voor sterkere waarborgen en voor het behouden van natuurlijke puberteits-, hersen- en hormoonontwikkeling. Tegelijk benadrukt ze dat ze lichamelijke autonomie van volwassenen respecteert en niet tegen trans mensen is.
Vragen van studenten en advies aan ouders
Studenten vragen onder meer waarom anekdotische ervaring genoeg zou zijn om jongeren behandeling te onthouden. Becker antwoordt dat ook het tegenargument anekdotisch is, en dat er volgens haar simpelweg te weinig betrouwbare data over transitie en detransitie zijn, mede doordat detransitie zelden goed wordt geregistreerd. Bij twijfel pleit ze voor voorzichtigheid. Op vragen over weerstand en over de rol van geloof gaat ze in op emotionele onvolwassenheid, identiteit en de zogenoemde sunk-cost-redenering. Voor ouders verwijst ze naar de aanpak "affirming reality": de focus weghalen bij de gendertheorie en investeren in de hechtingsrelatie met het kind, met duidelijke grenzen en open communicatie. Ze noemt organisaties waarmee ze samenwerkt en benadrukt dat ook schade soms hersteld kan worden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.