Unsilenced — de reis van Laura Becker, een baken van waarheid in het genderidentiteitsdebat
In dit uitgebreide interview deelt Laura Becker haar volledige reis als detransitioner. Van haar eerste gendervragen als kind tot de ingrepen die ze
Over Laura Becker
Laura Becker is een Amerikaanse detransitioner die in dit interview met Oliver haar volledige verhaal vertelt. Als kind worstelde ze met depressie en angst, kreeg ze een autismediagnose en ervoer ze chronische psychologische en emotionele mishandeling door een ouder. Op haar vijftiende kwam ze online en in de gay-straight alliance van haar school in aanraking met het idee dat gender een spectrum is en dat je je buiten de zogenoemde binaire indeling kunt identificeren. Op haar achttiende kwam ze uit als transgender, kreeg ze testosteron voorgeschreven en liet ze haar borsten verwijderen. Volgens haar verhaal hielpen die ingrepen haar geestelijke gezondheid niet, maar leidden ze tot extra trauma. In 2019 detransitioneerde ze. Het interview werd opgenomen rond een hoorzitting in Iowa, waar Becker kwam getuigen over wetgeving rond gendertransitie bij minderjarigen.
Van indoctrinatie tot detransitie
Becker beschrijft hoe haar interesse in gender begon als een speelse, vooral op mode en creatieve expressie gerichte verkenning, mede aangewakkerd via Tumblr. Op de universiteit raakte ze naar eigen zeggen dieper geïndoctrineerd door gender- en queerstudies, waarin postmodernistische en deconstructivistische theorie werd onderwezen. Ze koppelt dat aan haar woede over de mishandeling door haar vader en haar zoektocht naar verlichting van depressie en suïcidale gedachten. De diagnose genderdysforie voelde voor haar als een verklaring voor de gevoelde incongruentie. Pas later, deels door het werk van auteur James Lindsay, ging ze deze theorieën als ondiep ervaren.
Tekortschietende waarborgen in de zorg
Becker stelt dat er in haar geval nauwelijks zorgvuldige begeleiding was. Ze had geen vaste therapeut, een psychiater die ze enkele keren per jaar zag stelde de diagnose en schreef de aanbevelingsbrief voor de borstoperatie, en de testosteron kreeg ze na een consult van een uur via het informed-consentmodel. Ze noemt diagnostic overshadowing: de genderdiagnose overschaduwde haar andere problemen zoals suïcidaliteit, middelengebruik, trauma en autisme, die daardoor onbehandeld bleven. Becker bekritiseert ook het wegvallen van waarborgen in de richtlijnen van WPATH en de rol van financiële belangen. Ze verwijst naar het Nederlandse Dutch protocol en stelt dat de oorspronkelijk zorgvuldige selectie van patiënten daar inmiddels onder druk staat. Verder noemt ze een recent gepubliceerde review van 61 studies en leest ze een passage voor over geestelijke gezondheid bij adolescenten met genderincongruentie.
Acceptatie, voorlichting en advies
Becker beschrijft hoe ze via radical acceptance aan haar herstel werkte voordat ze publiek actief werd; ze leeft met complexe PTSS. Ze pleit voor het beschermen van wat zij weird girls noemt en draagt een door haarzelf ontworpen pin met die boodschap. Ze werkt aan een memoir met de titel Quirky Not Queer en noemt een film met Turning Point USA, Identity Crisis. Ook bespreekt ze Detrans Awareness Day op 12 maart. Aan wetgevers geeft ze het advies om standvastig te blijven tegenover emotioneel protest en te luisteren naar de bredere groep kiezers. Ze benadrukt dat dit volgens haar geen aanval is op homoseksuele of lesbische mensen, maar juist gericht op het beschermen van kwetsbare jongeren.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.