Layla Jane: oorlog op kinderen — detransitierechtszaak tegen Kaiser Permanente
Layla Jane spreekt over haar rechtszaak tegen Kaiser Permanente nadat zij als minderjarige een dubbele mastectomie onderging zonder adequate psychologische screening. Ze beschrijft hoe de zorginstelling haar op een medisch transitietraject zette terwijl de onderliggende psychische problemen werden genegeerd. Haar zaak is een van de meest spraakmakende detransitie-rechtszaken in de VS.
Over Layla Jane
In dit Engelstalige interview vertelt Layla Jane haar verhaal als detransitioner. Ze onderging als minderjarige een medisch transitietraject bij zorgverlener Kaiser Permanente en spreekt nu openlijk over wat haar als kind is overkomen. Volgens haar eigen relaas begon ze op haar twaalfde doktersbezoeken voor genderdysforie, kreeg ze op diezelfde leeftijd puberteitsremmers en onderging ze een maand na haar dertiende verjaardag een dubbele mastectomie. Ze beschrijft hoe ze achteraf het gevoel heeft dat ze het zwijgen is opgelegd: toen ze begon te praten over haar ervaring, kreeg ze te horen dat ze daarmee transpersonen zou schaden en hun rechten zou afnemen.
De rol van sociale media
Layla Jane vertelt dat ze het idee van transitie van vrouw naar man pas leerde kennen via sociale media. Als bang, getraumatiseerd meisje dat door een vroege puberteit ging, voelde het idee aantrekkelijk. Het eerste platform waar ze het zag was naar eigen zeggen Instagram, waar veel content vanuit Tumblr werd overgenomen. Ze beschrijft hoe het algoritme volgens haar steeds meer verwante accounts aanraadde en het idee van transitie aantrekkelijk maakte, mede door de belofte van een accepterende en liefdevolle gemeenschap.
Behandeling en informatie
Ze stelt dat het hele traject zich binnen ongeveer een jaar voltrok. Op haar twaalfde kreeg ze het middel Lupron voorgeschreven als puberteitsremmer; in het interview wordt benoemd dat dit middel ook is gebruikt om zedendelinquenten chemisch te castreren. Volgens Layla Jane werd dit zeer luchtig gepresenteerd als slechts een "pauze", en werd er bij zorgen over haar botontwikkeling vooral vitamine D geadviseerd. Ze zegt dat onderliggende klachten als angst werden genegeerd; een arts zou hebben gezegd dat haar mentale gezondheid zou verbeteren door te transitioneren. Over de operatie kreeg ze naar eigen zeggen vooral te horen dat ze niet zou kunnen borstvoeden en mogelijk lichte cosmetische gevolgen ("dog ears") zou krijgen. De ingreep werd "top surgery" genoemd in plaats van dubbele mastectomie. Achteraf kampt ze met zenuwschade en pijnlijke prikkelingen rond haar littekens, gevolgen waarop ze zegt niet voorbereid te zijn.
Blijvende gevolgen en de rechtszaak
Door testosteron kreeg ze permanente lichaamsbeharing, een diepere stem en een lichte adamsappel; ze vertelt dat ze ervan uitging dat sommige effecten zouden verdwijnen bij het stoppen, wat niet gebeurde. Ze trekt zelf een vergelijking tussen het verwijderen van gezond weefsel bij een kind en liposuctie bij iemand met een eetstoornis, en zegt dat ze destijds, gezien haar problematische verhouding tot haar lichaam, niet werkelijk geïnformeerd kon instemmen. Kaiser dekte volgens haar alle medische ingrepen, maar niet de nazorg na haar detransitie. In het interview komt ook een familielid aan het woord dat haar beschrijft als een kwetsbaar, beschadigd meisje en haar verhaal ziet als voorbode van een bredere ontwikkeling.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.