De schokkende realiteit van kindertransitie — Layla Jane
In dit uitgebreide interview deelt Layla Jane haar persoonlijke verhaal over het ondergaan van geslachtsveranderende hormonen op 12 jaar en een
Over Layla Jane
Layla Jane is een jonge vrouw uit Californië die als kind in transitie ging en op 17-jarige leeftijd weer detransitioneerde. In dit interview vertelt ze dat ze op 12-jarige leeftijd begon met Lupron en testosteron, en dat ze een maand na haar dertiende verjaardag een dubbele borstamputatie onderging. Ten tijde van het gesprek is ze 18 jaar. Ze beschrijft zichzelf als een van de jongste detransitioners die ze kent en deelt haar verhaal openhartig met de interviewer, die zelf een vergelijkbaar traject doorliep bij dezelfde kliniek en dezelfde artsen.
Een transitie op zeer jonge leeftijd
Layla vertelt dat ze rond haar elfde, in groep waar ze zich als transgender begon te identificeren, sterk worstelde met haar lichaam. Ze maakte een vroege puberteit door, voelde zich anders dan haar leeftijdsgenoten en was bang om vrouw te worden. Via sociale media zoals Instagram en online fandoms rond anime kwam ze in aanraking met transgender-content, die volgens haar kleurrijk en aanlokkelijk werd gepresenteerd als zelfontdekking. Ze beschrijft hoe het algoritme haar steeds meer van dit soort berichten liet zien. Haar eerste Lupron-injectie kreeg ze in november 2016, in juni 2017 volgde de eerste testosteroninjectie en in september van dat jaar de borstamputatie.
Gemiste signalen en ontbrekende afwegingen
Layla beschrijft dat ze in haar jeugd kampte met angst, schoolproblemen, pesterijen en isolement, en dat ze op haar negende al een vroege puberteit doormaakte. Ze had nauwelijks vriendinnen en werd grotendeels thuisonderwezen. Volgens haar werd bij de diagnose nauwelijks gekeken naar mogelijke onderliggende oorzaken zoals angst of autisme; ze geeft aan dat ze pas later werd onderzocht op autisme. Ze vertelt dat artsen vooral bevestigend te werk gingen en haar gevoelens als genderdysforie behandelden, zonder andere verklaringen te onderzoeken. Ook zegt ze dat haar en haar ouders geen alternatieven werden voorgelegd en dat haar ouders te horen kregen dat het zonder behandeling slecht zou aflopen.
Blijvende gevolgen en detransitie
Layla vertelt over de gevolgen die ze ervaart: zenuwproblemen na de borstamputatie met jeuk en gevoelloosheid, blijvende effecten van testosteron zoals een verlaagde stem en een adamsappel, en gewrichts- en rugklachten. Ze stopte geleidelijk met testosteron, eerst stilletjes en zonder begeleiding, en vertelde het pas later aan haar omgeving. Ze zegt dat de kliniek niet contact opnam toen ze stopte met haar afspraken en recepten. Na het lezen over de zaak van Chloe Cole nam ze contact op met een advocaat en startte ze een rechtszaak tegen Kaiser Permanente en de betrokken artsen. Met haar verhaal wil ze, naar eigen zeggen, betere zorgvuldigheid en duidelijke waarborgen afdwingen, zodat minderjarigen niet zonder grondige beoordeling onomkeerbare behandelingen ondergaan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.