Lionel Shriver over Corinna Cohn en trans kinderen
Lionel Shriver bespreekt het geval van Corinna Cohn — een man die al decennialang leeft na geslachtsveranderende operaties — en de bredere kwestie van
Over Lionel Shriver
Schrijfster en columnist Lionel Shriver bespreekt in dit interview haar column over een uitspraak van het hooggerechtshof van Texas. Dat hof bevestigde een wet die zogenoemde gender-affirming care voor minderjarigen verbiedt. Shriver legt uit dat het bij deze wetten niet gaat om volwassenen die geslachtsveranderende behandelingen willen, maar uitsluitend om kinderen. Volgens haar wordt het onderwerp ten onrechte gepresenteerd als een burgerrechtenkwestie, terwijl de samenleving kinderen routinematig allerlei keuzes ontzegt: ze mogen niet in fabrieken werken, geen sigaretten of alcohol kopen en niet trouwen. Niemand vindt het oneerlijk dat kinderen geen sigaretten mogen kopen, aldus Shriver.
Onomkeerbare ingrepen bij minderjarigen
Shriver stelt dat er inmiddels een hele industrie is ontstaan die grote aantallen kinderen op een pad zet dat vrijwel onvermijdelijk leidt tot permanente medicalisering en vaak onomkeerbare operaties. Ze vergelijkt de situatie met een medisch schandaal waarop we later zullen terugkijken zoals we nu terugkijken op lobotomieën. Volgens haar groeien de meeste kinderen die ongelukkig zijn met hun geslacht eroverheen; het belangrijkste dat ze nodig hebben is de puberteit doormaken. Puberteitsremmers verhinderen juist dat proces, en die remmers noemt ze medisch twijfelachtig — ze kunnen volgens haar leiden tot botverdunning en de mentale ontwikkeling remmen. Ze waarschuwt dat we dit op grote schaal zijn gaan doen zonder echt onderzoek naar de gevolgen, en voorspelt toekomstige class-action-rechtszaken van ongelukkige jongvolwassenen.
Politisering en sociale besmetting
Shriver merkt op dat het VK en vooral continentaal Europa zich van deze aanpak beginnen af te keren, terwijl het in de VS juist een politieke zaak is geworden. Ze koppelt dit aan het succes van eerdere burgerrechtenbewegingen, met name het homohuwelijk: na die brede acceptatie ontstond volgens haar de behoefte aan een nieuwe zaak. Ze bekritiseert het argument van activisten dat het verbieden van gender-affirming care zou neerkomen op genocide omdat trans-identificerende mensen zonder die zorg zelfmoord zouden plegen. Volgens Shriver is daar geen goed bewijs voor en is het zelfmoordcijfer voor en na transitie gelijk. Beweringen dat tot 50 procent zou overlijden noemt ze onzin. Ze spreekt van een sociale besmetting die vooral op scholen vat krijgt op kwetsbare kinderen met andere problemen, voor wie affirmatie en aandacht volgens haar verleidelijk zijn.
Het geval Corinna Cohn
Tot slot bespreekt Shriver het geval van Corinna Cohn, die op negentienjarige leeftijd in 1994 transitioneerde. Cohn beschouwt de transitie als een mislukte fantasie en benadrukt dat het niet ging om het behandelen van een psychische aandoening, maar om het vervullen van een fantasie die volgens Cohn vals is, omdat je van geslacht niet kunt veranderen. Shriver voegt toe dat ze geslacht niet ziet als verklaring voor identiteit. Cohn getuigde voor de staatswetgever ter ondersteuning van de wet en voert nu een campagne specifiek gericht op het verbieden van transities bij kinderen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.