Dr. Marci Bowers: mijn carrière in genderbevestigende chirurgie en twijfels over puberteitsremmers
Dr. Marci Bowers, een van de bekendste genderklinische chirurgen ter wereld, blikt terug op haar carrière. Zij erkent ook twijfels over vroege puberteitsremmers en hun effecten op seksuele functie bij volwassen transgenderpatiënten. Het interview is opmerkelijk omdat een prominente genderchirurg zelf bezorgdheid uit over de praktijk van vroege medicalisering.
Over Dr. Marci Bowers
In deze lezing voor de Mount Sinai-school in New York vertelt Dr. Marci Bowers over haar leven en loopbaan als genderchirurg. Zij studeerde geneeskunde aan de University of Minnesota, deed haar opleiding gynaecologie en verloskunde aan de University of Washington en praktiseerde jarenlang in Seattle. In 2003 verhuisde zij naar Trinidad in Colorado om in de leer te gaan bij Dr. Stanley Biber, die zij omschrijft als de grondlegger van de transgenderchirurgie. Later vestigde zij zich in de San Francisco Bay Area. Bowers vertelt dat zij naast genderoperaties twintig jaar lang ook bevallingen begeleidde en in totaal meer dan tweeduizend baby's ter wereld hielp brengen. Zij is zelf transgender en beschrijft openlijk haar eigen transitie, die zij rond het einde van de jaren negentig doormaakte terwijl zij hoofd was van een grote afdeling gynaecologie.
Haar werk als genderchirurg
Bowers vertelt dat zij na haar leertijd bij Biber de operaties verder ontwikkelde en dat haar werk leidde tot het opzetten van chirurgische opleidingsprogramma's op verschillende plekken, waaronder Mount Sinai, een ziekenhuis in Israël en andere locaties. Zij benadrukt dat zij als gynaecoloog streeft naar een resultaat dat zo natuurlijk mogelijk oogt en ziet het artistieke aspect van het werk als minstens de helft van de operatie. In de lezing schetst zij de medische context van genderdysforie en stelt zij dat behandeling met hormonen of chirurgie volgens onderzoek samengaat met verbeteringen in zelfvertrouwen en psychosociaal functioneren. Tegelijk uit zij zorgen over de kwaliteit van het werk van sommige nieuwere chirurgen, die volgens haar soms om de verkeerde redenen het vak ingaan en slechtere resultaten boeken.
Twijfels over puberteitsremmers
Een belangrijk thema is haar genuanceerde houding tegenover puberteitsremmers bij jongeren. Bowers verwijst naar een brief die zij kort daarvoor schreef aan Bill Maher, nadat haar uitspraken over puberteitsremmers in een politieke context waren gebruikt. Zij vertelt dat zij zelf zorgen heeft geuit over het vroeg starten van remmers, omdat dit volgens haar de latere chirurgische resultaten en mogelijk de seksuele functie kan beïnvloeden. Daarvoor kreeg zij naar eigen zeggen kritiek uit eigen kring, waar men vond dat zij niets negatiefs zou mogen benoemen. Zij plaatst dit in het kader van hoe wetenschap werkt: hypotheses opstellen, toetsen en bijstellen. Volgens haar wordt zulke wetenschappelijke discussie in de politiek te snel ingezet voor een eigen agenda. Tegelijk noemt zij puberteitsremmers een gevestigde behandeling en stelt zij dat spijt naar haar ervaring zelden voorkomt.
Werk rond vrouwelijke genitale verminking
Bowers besteedt een groot deel van de lezing aan haar werk voor de organisatie Clitoraid, die herstelchirurgie biedt aan vrouwen die genitaal verminkt zijn. Zij vertelt dat zij deze techniek leerde van Dr. Foldès in Frankrijk en dat zij operaties verrichtte in onder meer Burkina Faso en Nairobi, waar zij ook lokale artsen opleidde. Zij beschrijft de verschillende vormen van verminking en de wachtlijsten van vrouwen die herstel zoeken. Volgens haar rapporteert een meerderheid van de behandelde vrouwen een verbeterd seksueel leven. Zij sluit af met de overtuiging dat goede zorg voortkomt uit het begrijpen van een probleem en het bedenken van een oplossing, en dat wetenschappelijk onderzoek dat later bevestigt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.