Maya Forstater — de nieuwe strijd voor vrouwenrechten
In dit interview legt Maya Forstater uit hoe transactivisme de afgelopen jaren vrouwen het zwijgen heeft opgelegd.
Over Maya Forstater
Maya Forstater is onderzoeker op het gebied van bedrijfsleven en internationale ontwikkeling. Ze kwam in beeld tussen 2019 en 2021 toen ze actie ondernam tegen haar werkgever, die haar opzijschoof vanwege haar overtuiging over biologische sekse en haar kritische blik op bepaalde transgenderideeën. Haar zaak hielp vast te stellen dat gendekritische overtuigingen beschermd zijn onder de Equality Act. Ze is medeoprichter van de groep Sex Matters, die zich richt op beleid, en een sleutelfiguur in de campagne "Respect My Sex If You Want My X". In dit gesprek met Brendan O'Neill (spiked) legt ze uit hoe vrouwen zich organiseren om hun rechten te verdedigen.
Sekse, gender en de campagne
Forstater beschrijft "Respect My Sex If You Want My X" niet als één groep, maar als een samenwerking van drie: Sex Matters (beleid), het Women's Rights Network (vaak first-time activisten aan de basis) en Women Uniting (vrouwen uit verschillende partijen die zich binnen hun eigen partij niet meer thuis voelen). De campagne ontstond rond lokale verkiezingen en vraagt kandidaten of ze de vraag "wat is een vrouw" kunnen beantwoorden en of ze sekse belangrijker vinden dan gender. Volgens haar gaat het om het verschil tussen sekse als realiteit en gender als idee. Een belangrijk keerpunt ziet ze in de Gender Recognition Act van 2004, die de juridische definitie van vrouw verschoof van biologie naar wat op het geboortebewijs staat.
Kinderen, scholen en sociale transitie
Forstater wijst op een sterke toename van jonge meisjes die niet als vrouw willen opgroeien en zich als jongen, man of non-binair identificeren. Ze stelt dat scholen kinderen sociaal laten transitioneren onder verwijzing naar de Equality Act, terwijl die wet daar volgens haar nooit voor bedoeld was. Sociale transitie noemt ze een ingrijpende psychosociale interventie. Ze beschrijft een traject van puberteitsremmers naar cross-sekse hormonen, en wijst erop dat veel van deze kinderen volgens haar homo zouden opgroeien als ze met rust gelaten werden. Ze vergelijkt het met sociale besmetting uit eerdere generaties en noemt de Cass Review, geleid door dr. Hilary Cass, als een evidence-based onderzoek dat ze verwelkomt.
Werk, vrijheid van overtuiging en weerstand
Forstater vertelt dat ze werkte voor een denktank toen de overheid in 2018 consulteerde over gender self-ID. Collega's in Londen reageerden niet, maar staf in Washington DC markeerde haar tweets als transfoob, waarna onderdelen van haar baan verdwenen. Ze verloor de zaak in 2019 en won in 2021: het principe dat het geloof dat sekse echt en onveranderlijk is beschermd is — net als het ontbreken van dat geloof. Ze beschrijft hoe leidinggevenden die haar argument eerst "genuanceerd" noemden, instortten zodra anderen het transfoob noemden. Volgens haar werken twee mechanismen om mensen het zwijgen op te leggen: schaamte en economische bestraffing. Ze ziet de strijd uiteindelijk als breder dan alleen een vrouwenkwestie: een verdediging van waarheid en van instituties die op waarheid moeten kunnen draaien.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.