Het juridische rommeltje rondom gender oplossen — Maya Forstater en Helen Joyce
In dit gesprek analyseren Maya Forstater en Helen Joyce de juridische verwarring die is ontstaan door de conflicterende definities van geslacht en gender
Over Maya Forstater en Helen Joyce
In deze aflevering van de Sex Matters-podcast spreken Helen Joyce en Maya Forstater, directeur van Sex Matters. Forstater werd bekend door een meerjarige rechtszaak nadat haar contract bij een denktank niet werd verlengd vanwege uitspraken op Twitter over geslacht en gender. Aanvankelijk verloor zij, maar uiteindelijk won zij de erkenning dat de overtuiging dat geslacht echt, onveranderlijk, binair en belangrijk is, een beschermde filosofische overtuiging is onder de Equality Act. Samen schetsen de twee hoe een eeuw aan medische experimenten en juridische beslissingen uitmondde in de huidige verwarring rond geslacht en gender in het Britse recht.
Een eeuw van medische experimenten
Forstater begint bij de jaren dertig, toen artsen voor het eerst operaties uitvoerden om geslachtskenmerken te veranderen. Ze noemt Lili Elbe, die in Duitsland kort na de operatie aan complicaties overleed, en later Christine Jorgensen, die naar Denemarken reisde en in de Amerikaanse pers brede bekendheid kreeg. Een arts in Casablanca ontwikkelde een methode die de standaard werd. Bekende namen die deze weg bewandelden zijn April Ashley en de journalist Jan Morris, die meeging met het team dat als eerste de top van de Everest bereikte. Volgens Forstater en Joyce bleven het zeldzame gevallen die als uitzondering behandeld wilden worden.
Hoe het recht verstrikt raakte
In de zaak Corbett tegen Ashley (1970) oordeelde de rechter dat geslacht bij de geboorte vastligt en niet door een operatie verandert. Latere zaken bij Europese hoven, waaronder P tegen S en Cornwall County Council en Goodwin tegen het Verenigd Koninkrijk, dwongen de Britse regering tot stappen. Zo werd gender reassignment een apart beschermd kenmerk, los van geslacht, en kwam in 2004 de Gender Recognition Act tot stand. Die wet maakte het mogelijk een geboorteakte te wijzigen zonder operatie, op basis van diagnoses en bewijs dat iemand in de andere rol leefde. Forstater wijst op section 22, die het delen van deze informatie strafbaar maakt en daardoor systemen verstoort die op accurate gegevens over geslacht steunen. In de praktijk gingen veel organisaties over op zelfidentificatie.
Het Supreme Court en wat er nog moet gebeuren
De zaak die For Women Scotland aanspande, met Sex Matters als interveniënt, leidde tot een uitspraak van het Supreme Court dat geslacht in de Equality Act op het lichaam slaat en niet op een certificaat. Joyce en Forstater bespreken hoe vrouwen die hierop wezen jarenlang werden weggezet en soms hun baan verloren, en noemen onder meer de zaken van Jo Phoenix en Rachel Meade. Volgens hen toont de uitspraak dat dit altijd al de wet was. Ze betogen dat dezelfde redenering geldt voor andere wetten waar geslacht ertoe doet, zoals de Police and Criminal Evidence Act, en waarschuwen dat het geplande systeem van digitale identiteit op onbetrouwbare gegevens dreigt te steunen. Hun kernpunt: dit gaat om vrouwen, maar ook om systemen rond veiligheid, zorg en bescherming die alleen werken als geslacht accuraat wordt vastgelegd.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.