Kan therapie veranderen tot wie je je aangetrokken voelt? – Dr. Nicolosi Jr.
Kan therapie veranderen tot wie je je aangetrokken voelt? – Dr. Nicolosi Jr.
Over Dr. Joseph Nicolosi Jr.
In deze aflevering van de Lila Rose Show is Dr. Joseph Nicolosi Jr. te gast, een klinisch psycholoog en onderzoeker die werkt met mensen met ongewenste seksuele aantrekking tot hetzelfde geslacht. Hij leidt de Reintegrative Therapy Association, een non-profitorganisatie die onderzoeksstudies publiceert. Nicolosi Jr. vertelt dat hij betrokken is bij een aankomende zaak voor het Amerikaanse Hooggerechtshof over de vraag of de overheid mag bepalen welke therapiedoelen mensen zelf mogen kiezen. Hij verwijst meermaals naar het werk van zijn overleden vader, die volgens hem veertig jaar lang met mannen werkte die ongewenste aantrekking ervoeren.
Een ontwikkelingsgerichte theorie
Nicolosi Jr. schetst een theorie die zijn vader baseerde op klinische observaties en op oudere psychoanalytische literatuur. Volgens deze theorie doorloopt een jongen rond tweeënhalf jaar een fase waarin hij zijn mannelijke identiteit vormt door zich te spiegelen aan andere mannen, vooral zijn vader. Wanneer de jongen die toenadering als niet beantwoord ervaart, en de vader als afstandelijk of kritisch en de moeder als overbetrokken, kan dat het opbouwen van een mannelijke identiteit bemoeilijken, zeker bij een gevoelig temperament. Later in de adolescentie kan de aantrekking zich dan richten op mannen, die als onbekend en intrigerend worden ervaren. Nicolosi noemt dit, in navolging van psychoanalytici, "geërotiseerde afgunst": de man voelt zich aangetrokken tot eigenschappen die hij zelf zou willen bezitten.
Vrije keuze van therapiedoelen
Een terugkerend thema is dat cliënten volgens Nicolosi zelf hun therapiedoelen moeten kunnen kiezen. Hij omschrijft zijn aanpak, "reintegrative therapy", als een traumatherapie waarbij verschuivingen in aantrekking soms als bijproduct optreden. Hij benadrukt dat het niet gaat om een "lichtknop" van homo naar hetero, maar om geleidelijke verschuivingen, en dat niemand een uitkomst kan garanderen. Veel van zijn cliënten willen volgens hem vooral leven in overeenstemming met hun eigen diepgewortelde waarden. Hij bekritiseert de beslissing van de American Psychological Association uit 1973 om homoseksualiteit uit de DSM te halen als een politieke, niet wetenschappelijke beslissing, en verzet zich tegen wetgeving zoals in Californië die dit soort gesprekstherapie wil beperken.
Trauma, gehechtheid en kritiek
Nicolosi verwijst naar literatuur over de relatie met de vader, gehechtheidsstijlen en seksueel misbruik in de kindertijd. Hij stelt dat ongeveer een derde van zijn cliënten als kind seksueel misbruik meemaakte, en haalt de APA-handboektekst aan over een mogelijk causaal verband tussen misbruik en latere aantrekking. Tegelijk erkent hij dat veel claims speculatief zijn en verder onderzoek vereisen. Hij gaat ook in op kritiek vanuit kerkelijke en wetenschappelijke hoek, op het idee dat seksuele gevoelens iemands hele identiteit zouden bepalen, en op de moeilijkheden bij cliënten met hoge "trait anxiety" of OCD. Voor wie de bronnen wil nazoeken, verwijst hij naar de wetenschapspagina van zijn eigen organisatie.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.