No Way Back — documentaire over de werkelijkheid van genderaffirmatieve zorg
No Way Back is een documentaire die vijf detransitioners en twaalf medische experts aan het woord laat over de genderaffirmatieve zorg voor jongeren.
Over deze documentaire en het panelgesprek
De documentaire No Way Back belicht de werkelijkheid van genderaffirmatieve zorg. In dit begeleidende webinar, georganiseerd door FAIR in Medicine onder leiding van Carrie Mendoza, gaat moderator Lisa Selin Davis in gesprek met twee mensen uit de film: Stephanie, een therapeut die online bekendstaat als "some therapist", en Laura Becker, kunstenaar, schrijver en detransitioner. Davis omschrijft zichzelf als verslaggever over de gendercultuuroorlog. Het gesprek behandelt de ontstaansgeschiedenis van de film, die volgens Stephanie tot stand kwam op initiatief van bezorgde ouders die jarenlang eigen onderzoek deden, naast een professionele documentairemaker.
Genderdysforie en de oorzaken achter de pijn
Laura vertelt dat ze als tiener begon te twijfelen aan haar genderidentiteit, rond haar achttiende uit de kast kwam en op haar negentiende testosteron kreeg, gevolgd door een dubbele borstamputatie. Op haar tweeentwintigste detransitioneerde ze. Ze beschrijft hoe haar dysforie volgens haar voortkwam uit complex trauma uit haar jeugd, autisme en polycysteus-ovariumsyndroom, en hoe de ideologie haar leerde dat transitie de enige oplossing zou zijn. Stephanie maakt onderscheid tussen de werkelijke bronnen van pijn en de overtuiging dat medische ingrepen de enige uitweg vormen. Beiden waarschuwen voor het gelijkstellen van genderdysforie aan een transidentiteit, waardoor het onderzoeken van onderliggende oorzaken achterwege blijft.
Therapie, gendernonconformiteit en veerkracht
Stephanie bekritiseert het affirmatieve model, dat volgens haar haaks staat op therapie omdat het vragen stellen en het verkennen van mogelijke oorzaken ontmoedigt. Ze wijst op het risico van wat zij identiteitsforeclosure noemt: te vroeg vastleggen wie je bent en daarop onomkeerbare keuzes baseren. Aan de hand van de DSM-criteria laat ze zien dat veel kenmerken neerkomen op het niet voldoen aan genderstereotypen. Lisa brengt onderzoek ter sprake over een fase waarin veel jonge meisjes rond hun zesde of zevende jaar afstand nemen van uitgesproken vrouwelijke kleding. Laura benadrukt het belang van veerkracht en eigen verantwoordelijkheid, en het opbouwen van competentie door betekenisvolle activiteiten.
Censuur, detransitie en beleid
Het panel bespreekt censuur rond de film, die tijdelijk van een platform werd gehaald en waarvan een geplande vertoning in Amerikaanse bioscopen onder druk werd afgelast. Laura vertelt dat detransitioners vaak worden gemarginaliseerd en lastiggevallen, en dat producten in haar webwinkel werden verwijderd. Stephanie beschrijft hoe sommige jongeren via internet leren wat ze tegen een therapeut moeten zeggen om verwijsbrieven te krijgen. Over wetgeving lopen de meningen uiteen: Laura is voorstander van waarborgen en van het beperken van medische ingrepen bij minderjarigen, terwijl Lisa en Stephanie ook de rol van verzekeringsdekking en de behoefte aan onafhankelijke, op bewijs gebaseerde beoordeling benadrukken. Allen pleiten voor zorgvuldige differentiaaldiagnostiek.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.