Kinderarts bekent: 1500 kinderen ten onrechte op transitiepad gezet
Een kinderarts getuigt hoe hij ruim 1500 kinderen op een transitietraject heeft gezet dat achteraf niet gerechtvaardigd was, en bespreekt de systemische fouten in genderzorg die dit mogelijk maakten. Hij beschrijft de druk vanuit klinieken, de afwezigheid van adequate diagnostiek en de gevolgen voor kinderen die nu worstelen met onomkeerbare veranderingen aan hun lichaam.
Over Jamie Reed en deze video
In deze video wordt een verklaring getoond van Jamie Reed, die zichzelf voorstelt met een master of science in clinical research management van Washington University in St. Louis, Missouri. Ze noemt zichzelf een levenslange Democraat, moeder van vijf jongens van wie er drie zijn geadopteerd uit het pleegzorgsysteem, en lesbisch. Reed beschrijft dat ze van binnenuit in een pediatrisch gendercentrum heeft gewerkt. De clip is ingebed in een reactie-format, waarin meerdere sprekers commentaar geven op haar woorden. De verklaring zelf vormt de kern; de overige stemmen zijn reacties daarop.
De getuigenis: een naar eigen zeggen mislukte praktijk
Reed vertelt dat ze ooit een overtuigd voorstander was van pediatrische gendergeneeskunde. Inmiddels stelt ze dat ze heeft deelgenomen aan een praktijk die volgens haar berustte op fraude en misleiding. In haar woorden zegt ze betrokken te zijn geweest bij het transitietraject van bijna 1500 unieke patiënten in een leeftijdsbereik dat ze omschrijft van drie jaar oud en ouder. Volgens haar verklaring werden deze patiënten behandeld via onethische en misleidende praktijken rond informed consent: ze zouden nooit goed zijn beoordeeld, niet zijn geïnformeerd over hun toestand en geen diagnose hebben gekregen. Reed benadrukt dat een diagnose de eerste vereiste stap is om toestemming geldig te laten zijn, en dat het hier om minderjarige, kwetsbare patiënten ging die volgens haar recht hadden op specifieke beschermende waarborgen.
Onomkeerbaarheid en informed consent
Een terugkerend thema in de reacties op de getuigenis is de onomkeerbaarheid van medische ingrepen bij minderjarigen. De sprekers wijzen erop dat veranderingen die voortkomen uit dit soort behandelingen niet zomaar ongedaan kunnen worden gemaakt, en dat het stilzetten van de puberteit volgens hen geen neutrale, omkeerbare handeling is. De nadruk ligt op het gebrek aan een geldige diagnose en aan goede voorlichting als kern van het probleem: zonder juiste beoordeling en informatie kan er volgens de getuigenis geen sprake zijn van werkelijk geïnformeerde toestemming, zeker niet bij kinderen.
Ouders, kinderen en grenzen stellen
In het tweede deel komt een vader aan het woord die zichzelf presenteert als ouder van twee transgenderkinderen en die benadrukt geen vreemde eend in de bijt te zijn. Hij vertelt dat zijn kinderen zelf aangaven trans te zijn en dat hij en zijn vrouw, naar eigen zeggen verrast, hen steunden omdat ze willen dat hun kinderen veilig en gelukkig zijn. De reactiesprekers zetten hier kritische kanttekeningen bij: zij betogen dat kinderen begrenzing en sturing van ouders nodig hebben en dat onvoorwaardelijk meegaan met alles wat een kind zegt niet vanzelfsprekend in het belang van het kind is. Het debat in de video draait zo om de vraag waar ouderlijke verantwoordelijkheid, bescherming en het bevestigen van een kind elkaar raken. Dit deel bestaat grotendeels uit meningen van de commentatoren en niet uit de oorspronkelijke verklaring van Reed.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.