Jordan Petersons gedachten over genderidentiteit
Clip van Jordan Peterson over zijn visie op genderidentiteit, biologisch geslacht en de gevaren van genderideologie voor jongeren.
Over de sprekers
In deze Engelstalige clip gaat Jordan Peterson, psycholoog, in gesprek met een collega over moderne opvattingen over identiteit en genderidentiteit. Zijn gesprekspartner stelt zich op als psychotherapeut en vertelt 63 jaar oud te zijn. Samen ontleden zij vanuit hun klinische en psychologische achtergrond waarom het idee van een subjectief bepaalde, vaststaande identiteit volgens hen niet houdbaar is, en wat dat betekent voor kinderen en jongeren.
Identiteit is geen subjectieve keuze
Peterson noemt het idee dat identiteit subjectief gedefinieerd zou zijn onzinnig. Volgens hem onderhandelt iedereen voortdurend zijn identiteit in sociale ruimtes: in een relatie of met anderen moet je je eigen neigingen telkens bijstellen om met elkaar overweg te kunnen. Een echte identiteit is volgens hem juist het vermogen om die verandering van jezelf in een sociale context te onderhandelen. De enigen die hun identiteit puur subjectief opleggen, zijn volgens hem tweejarigen, die volgens de theorie van Piaget nog te egocentrisch zijn om een gedeelde speelruimte te onderhandelen. Wie zijn identiteit toch eenzijdig oplegt, gedraagt zich in zijn woorden als een tiran.
Zelfbeeld, zelfvertrouwen en temperament
Beide sprekers bekritiseren het idee dat ouders het zelfvertrouwen van een kind moeten opbouwen. Volgens de gesprekspartner ontstaat zelfvertrouwen niet door een kind voortdurend te prijzen, maar door wat het kind zelf doet en bereikt in interactie met zijn omgeving. Peterson stelt op grond van zijn psychometrische analyses dat zelfvertrouwen als losstaand begrip eigenlijk niet bestaat: wat men meet, is volgens hem vooral de trek neuroticisme, de gevoeligheid voor angst en pijn, gecorrigeerd voor extraversie. Die gevoeligheid is volgens hem temperament dat al bij baby's meetbaar is. Mensen daarbij sterk op hun gevoelens laten focussen verergert volgens hem het neuroticisme juist, terwijl het stimuleren van zelfstandig ontdekken kan helpen.
Adolescentie, tribe en genderidentiteit
De sprekers stellen dat de rollen tussen volwassene en kind zijn omgedraaid: kinderen worden als wijs en zichzelf kennend gezien, terwijl identiteitsvorming volgens hen juist de taak van de adolescent is. Tieners zoeken een groep om bij te horen en uiten via die groep hun onderscheid. Volgens de gesprekspartner is de enige tegencultuur die nog overblijft om je anders te tonen, het aannemen van een gender- of seksuele identiteit, bijvoorbeeld door je non-binair te noemen. Peterson voegt daaraan toe dat dit vooral creatieve kinderen aantrekt: uit eerder onderzoek dat hij deed naar tatoeages en piercings bleek dat zulke uitingen niet samenhingen met psychische stoornissen, maar met hoge openheid, de creativiteitsdimensie. Creatieve jongeren hebben volgens hem van nature een veranderlijker identiteit, wat het idee van een steeds wisselende identiteit voor hen extra aantrekkelijk maakt, zeker bij sterke negatieve emoties.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.