Prisha Mosley — Haar verhaal en de groeiende detransbeweging
Prisha Mosley deelt haar persoonlijke verhaal als detransitioner en bespreekt hoe de beweging van mensen die terugkeren van een transitie groeit.
Over Prisha Mosley
In dit gesprek met David Larson van de Carolina Journal vertelt Prisha Mosley haar persoonlijke verhaal als detransitioner. Ze groeide op in North Carolina en onderging daar ook haar transitie. Tegenwoordig spreekt ze door het hele land over dit onderwerp en pleit ze voor meer aandacht voor de groeiende beweging van mensen die terugkeren van een transitie. In het interview blikt ze terug op hoe het begon, wat er medisch met haar gebeurde en welk werk ze nu doet.
Hoe haar transitie begon
Mosley vertelt dat haar jeugd tot aan de puberteit redelijk normaal verliep, al was ze naar eigen zeggen gevoeliger dan gemiddeld. Rond de puberteit liep veel uit de hand: ze ontwikkelde snel, kreeg ongewenste aandacht en maakte op haar veertiende een seksueel misbruik mee. Daarnaast was er een eetstoornis en gezinsproblemen rond alcoholisme. Ze zocht steun online en kwam daar terecht in zelfbeschadigings- en pro-anorexiagemeenschappen. Volgens haar vertelden trans-identificerende mensen in die groepen haar dat ze niet anorexia had, maar in het verkeerde lichaam was geboren, en dat transitie de oplossing zou zijn. Ze beschrijft haar geestelijke toestand in die periode als zeer instabiel.
De medische route
Mosley beschrijft hoe ze online een gendertherapeut zocht en al bij haar eerste afspraak een aanbevelingsbrief kreeg, op haar zeventiende, zonder toestemming van haar ouders. Ze vertelt dat eerder gestelde diagnoses zoals anorexia, borderline, OCD en depressie werden geduid als symptomen van het in het verkeerde lichaam geboren zijn. Met de brief kreeg ze testosteron voorgeschreven door een kinderendocrinoloog. Na een korte periode van euforie keerde de ontevredenheid terug. Uiteindelijk onderging ze een dubbele mastectomie. Ze beschrijft dat haar zelfbeschadiging in deze periode juist heftiger werd.
Detransitie en advocacy
Het keerpunt kwam volgens Mosley toen ze via dialectische gedragstherapie haar trauma verwerkte en merkte dat haar suïcidaliteit afnam. Ze stopte met de hormonen en plande geen verdere operaties. Ze noemt blijvende lichamelijke gevolgen zoals gewrichts- en rugpijn, haaruitval, een ontregeld hormoonsysteem en pijnklachten, en vertelt dat het moeilijk is om passende zorg te vinden. Inmiddels getuigt ze over wetsvoorstellen die gericht zijn op het beschermen van kinderen, reist ze rond met andere detransitioners en wil ze laten zien dat herstel mogelijk is. Tot slot roept ze ouders en volwassenen op het verschil te leren tussen het valideren van gevoelens en het bevestigen ervan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.