Prisha Mosley over zwangerschap en vruchtbaarheid na detransitie
Prisha Mosley werd als kwetsbaar kind medisch getransitioneerd. Na haar detransitie bracht ze publiekelijk getuigenissen uit voor het Amerikaanse Congres.
Over Prisha Mosley
Prisha Mosley werd als kwetsbaar kind medisch getransitioneerd en startte op haar zeventiende met testosteron. In deze getuigenis blikt ze terug op die periode en vertelt ze openhartig over haar zwangerschap na detransitie. Ze beschrijft hoe ze als tiener kampte met een eetstoornis sinds haar twaalfde, een seksueel misdrijf had meegemaakt dat tot een miskraam leidde, en hoe moederschap en vrouw-zijn voor haar destijds ondenkbaar en onaantrekkelijk waren. Volgens haar werd ze nooit gewaarschuwd voor de gevolgen voor haar vruchtbaarheid toen ze als minderjarige werd gemedicaliseerd.
Een onverwachte, risicovolle zwangerschap
Mosley vertelt dat ze niet probeerde zwanger te worden en het niet voor mogelijk hield. Pas toen een arts haar ernaar vroeg na een gemiste menstruatie, deed ze een test die positief bleek. Ze noemt het een hoogrisicozwangerschap waarvoor ze meer echo's nodig heeft, terwijl ze geen verzekering heeft die dit dekt. Doordat ze haar puberteit niet afmaakte voor ze met testosteron begon, zijn haar heupbeenderen volgens haar niet breed genoeg om het hoofd van haar kind te laten passeren, waardoor een natuurlijke bevalling niet mogelijk is. Ze kampt met pijnlijke atrofie aan bekken, baarmoeder en blaas, en met incontinentie.
Blijvende gevolgen voor lichaam en hormonen
Door de zwangerschap moest ze stoppen met medicatie tegen incontinentie, met pijnstillers voor nek en schouders, en met psychiatrische medicijnen. Ze vertelt over een ernstige hormoonbalansstoornis die volgens haar artsen leidt tot voortdurende misselijkheid en braken, omdat haar hormoonwaarden vooraf al laag waren. Ze moet progesteron blijven gebruiken om de zwangerschap in stand te houden en medicatie nemen voor problemen met haar insulineproductie. Ze benoemt dat insuline ook een hormoon is en dat schade aan het endocriene systeem alles kan veranderen: ze kan haar gewicht niet beheersen en haar lever is volgens haar twee keer zo groot als normaal. Ze vertelt verdrietig dat ze door haar borstoperatie geen borstvoeding kan geven en dat haar borst hard, vlak en gevoelloos is.
Rechtszaak en vooruitblik
Mosley heeft een rechtszaak aangespannen om bewustzijn te kweken en artsen aan te sporen voorzichtiger te zijn bij het voorschrijven van behandelingen aan minderjarigen. Op haar achtste maand reisde ze met de auto van Michigan naar North Carolina voor een voorbereidende zitting. Volgens haar besloot de rechter dat de zaak voor het grootste deel doorgaat, wat ze beschrijft als de eerste detransitie-rechtszaak die voortgang krijgt. Ze vertelt dat er voor detransitie geen standaard van zorg of ICD-code bestaat, en dat ze waardeert dat haar artsen eerlijk toegeven het niet te weten. Ze sluit af met de hoop op rust en veiligheid, en vertelt dat ze een zoon verwacht en hoopt hem wijsheid mee te geven.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.