Getuigenis Prisha Mosley: haar virale eerste vlog over detransitie
Het virale eerste vlog van Prisha Mosley over haar detransitie en haar ervaringen als desister.
Over Prisha Mosley
In deze virale eerste vlog vertelt Prisha Mosley over haar detransitie. Ze blikt terug op de keuzes die ze als jong meisje maakte en op wat die voor haar leven hebben betekend. Het gesprek is persoonlijk en emotioneel: ze beschrijft hoe ze het gevoel heeft haar leven te hebben beschadigd door beslissingen die ze nam voordat ze ooit had ervaren wat het is om volwassen vrouw te zijn. Omdat ze nog een kind was, wist ze naar eigen zeggen niet wat dat inhield, en ze vreest dat ze dat nu nooit helemaal zal weten.
Kwetsbaarheid en diagnose
Prisha legt een verband tussen haar transitie en haar psychische gezondheid. Ze vertelt dat ze de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis (BPD) heeft en zegt overtuigd te zijn dat dit de werkelijke reden voor haar transitie was. Een kernkenmerk van die aandoening is volgens haar het ontbreken van een gevoel van zelf of identiteit. Ze geeft aan dat ze haar behandelaars uit zichzelf over deze diagnose had verteld, ook al vroegen zij er niet naar, maar dat dit voor hen geen beletsel vormde. Ze schetst hoe het feit dat ze zich niet gelukkig voelde als meisje werd uitgelegd als een teken dat ze trans was.
Behandeling als veronderstelde oplossing
Volgens Prisha werd de behandeling aan haar gepresenteerd als een oplossing die haar zou genezen en die ervoor zou zorgen dat ze geen einde meer aan haar leven wilde maken. Achteraf zegt ze dat dit niet klopte. Ze wijst erop dat er veel psychische aandoeningen zijn die ervoor zorgen dat iemand het eigen lichaam haat, en stelt dat de oplossing in haar ogen niet ligt in het veranderen van het lichaam maar in het behandelen van wat er in het hoofd speelt. Ze uit de zorg dat juist de meest kwetsbare mensen het doelwit worden binnen de zorg rond transitie.
Wat ze verloor en haar boodschap
Prisha benoemt wat de transitie haar heeft gekost. Ze zegt haar stem en haar borsten te zijn kwijtgeraakt en weet niet of ze nog kinderen kan krijgen. Ze beschrijft het gevoel dat niemand haar wil daten of liefhebben omdat ze zich beschadigd voelt. Toch deelt ze haar verhaal met een duidelijk doel: ze hoopt dat anderen die als jong meisje doormaken wat zij doormaakte, niet langer hormonen en operaties voorgeschreven krijgen op basis van onderliggende problemen. Ze wil voorkomen dat iemand anders zich ooit zo voelt als zij nu.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.