Ritchie Herron — leven na detransitie (DAD 2023)
Ritchie Herron is een Britse man die als jongvolwassene een volledige geslachtsoperatie onderging en later detransitioneerde.
Over Ritchie Herron
Ritchie Herron is een Britse man die op zijn 26e medisch transitioneerde en later detransitioneerde. In dit webinar voor Detrans Awareness Day 2023 vertelt hij zijn verhaal in gesprek met de gastvrouw. Hij beschrijft hoe hij opgroeide met ernstige mentale problemen, waaronder zware dwangstoornis (OCD), en hoe hij zich als homoseksuele jongen in de jaren negentig en het begin van de jaren 2000 niet geaccepteerd voelde. Volgens Herron was de OCD "de wielen van de auto" en vormden de homofobie en andere factoren de auto zelf: een combinatie die hem naar de online trans-gemeenschap leidde.
Weg naar medische transitie
Herron vertelt dat hij online naar verklaringen zocht voor zijn intrusieve gedachten en uiteindelijk overtuigd raakte dat hij trans was. Hij beschrijft hoe hij ging geloven dat zijn eigen testosteron hem vergiftigde en dat hij oestrogeen nodig had om dat te stoppen, een gevoel dat hem in een frenzy bracht. Hij betaalde via een lening een private beoordeling, kreeg snel een diagnose en begon met puberteitsremmers terwijl hij wachtte op de genderkliniek. Volgens zijn verhaal werd zijn pas gestelde OCD-diagnose nauwelijks meegewogen: zijn psychotherapeut wilde hem niet doorverwijzen omdat dat de obsessie zou voeden, maar hij belandde toch in het traject. Bij de genderkliniek werd hij naar eigen zeggen al snel naar chirurgie verwezen.
Spijt, herstel en taal
Herron zegt na de operatie in 2018 vrijwel meteen spijt te hebben gehad. Toen hij dit bij zijn gendertherapeut aankaartte, kreeg hij volgens hem te horen dat het zijn OCD was. Later werden er nog diagnoses bijgesteld, waaronder een instabiele persoonlijkheidsstoornis en autisme. Hij reageerde aanvankelijk vijandig op Detrans Awareness Day in 2021, maar ging na verloop van tijd de verhalen van detransitioners lezen via Reddit, Discord en Genspect, waarna zijn overtuiging "ontrafelde". Hij legt nadruk op herstel in plaats van op een nieuwe identiteit: detransitie is volgens hem een opstapje, geen eindbestemming. Hij wil andere detransitioners een brug naar herstel bieden en zelf weer leven, met activiteiten als dansen, boogschieten en zwemmen.
Verantwoordelijkheid en gezondheid
Op de vraag of iemand hem had kunnen tegenhouden, antwoordt Herron dat de verantwoordelijkheid niet bij familie of omstanders lag, maar bij de professionals die zijn mentale gezondheid hadden moeten onderzoeken op het moment dat hij zich bij de genderkliniek meldde. Over de gezondheidsgevolgen vertelt hij dat de fysieke uitkomsten van chirurgie per persoon verschillen; hijzelf noemt urineproblemen en een geplande urethrale dilatatie. Hij wijst ook op stillere, langetermijneffecten en zegt artikelen te hebben gevonden over de samenhang tussen lage testosteron en hoge oestrogeen en cognitieve achteruitgang bij mannen. Tot slot bespreekt hij dat hij het zelf zonder hormonen probeerde, maar dit als zwaar ervoer met zeer weinig energie. Auto-captions zijn ruw; details zijn met voorbehoud weergegeven.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.