Detrans: hoe het medisch beroep mij in de steek liet | Ritchie Herron | Battle of Ideas 2024
Ritchie Herron spreekt op het Battle of Ideas-festival 2024 over zijn transitie en detransitie en de rol die medische professionals daarin speelden. Hij beschrijft hoe artsen hem aanmoedigden tot onomkeerbare stappen zonder zijn onderliggende psychische problemen aan te pakken, en hoe hij na zijn detransitie nauwelijks medische ondersteuning kreeg. Zijn verhaal is een indringend pleidooi voor betere psychologische zorg voorafgaand aan medische transitie.
Over Ritchie Herron
Ritchie Herron spreekt op het Battle of Ideas-festival 2024 over zijn ervaring met transitie en detransitie. Hij vertelt dat hij ruim tweeënhalf jaar eerder publiekelijk begon te spreken over wat hem was overkomen, met een eenvoudige boodschap: hij heeft spijt en had deze stappen nooit moeten zetten. In zijn bijdrage geeft hij een openhartige en kritische blik op de operatie die hij onderging en op de rol die hulpverleners daarin speelden.
Operatie zonder weg terug
Herron verzet zich tegen het taalgebruik waarmee ingrepen volgens hem worden verhuld. Waar anderen spreken over "bottom surgery", benoemt hij expliciet wat er met zijn lichaam gebeurde. Hij beschrijft hoe operaties die als levensreddend worden gepresenteerd, in zijn beleving juist levens kapotmaken en verkorten. De lichamelijke gevolgen die zo'n ingreep direct of in de loop der jaren met zich meebrengt, noemt hij verwoestend. Hulpverleners die hem zouden willen bijstaan, weten volgens hem vaak niet hoe of wat ze moeten doen, omdat het hun onbekend terrein is.
Spijt die niet erkend mocht worden
Toen Herron zijn therapeut in de genderkliniek vertelde dat hij spijt had van de operatie, kreeg hij volgens zijn relaas te horen dat hij die spijt niet echt voelde en dat het deel uitmaakte van zijn klachten. Hij ervaart dat kritiek op het affirmatieve model onwelkom is binnen een beweging die zichzelf als inclusief presenteert. Naar buiten treden noemt hij een tweesnijdend zwaard: het hielp hem zijn ervaring te begrijpen en anderen in dezelfde situatie te steunen, maar leverde hem ook beschuldigingen op over zijn motieven. Hij wijst erop dat de regret-cijfers volgens hem misleidend laag worden voorgesteld en somt risico's op als weefselversterf, zenuwschade, incontinentie, bloedingen en pijn.
Een groeiende groep voor moeilijke keuzes
Herron benadrukt dat hij zijn eigen mening over wat hem is overkomen niet zal opgeven en dat zijn spijt blijft, hoe ongemakkelijk dat voor anderen ook is. Hij beschrijft een groeiende groep mensen die hetzelfde voelt en voor moeilijke keuzes staat: eerlijk zijn en daarmee vrienden of bestaanszekerheid riskeren, of zwijgen en hun bezwaren begraven. Hij verzet zich tegen de gedachte dat detransitioners als verwaarloosbare aantallen of als collateral damage worden weggezet, en tegen de oproep om niemand verantwoordelijk te houden en er nooit over te spreken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.