Ritchie Herron — de waarheid over trans-vaginoplastie die artsen verzwijgen

Over Ritchie Herron

Ritchie Herron is een detransitioner uit het Verenigd Koninkrijk die in dit Engelstalige gesprek openhartig vertelt over zijn ervaring met een vaginoplastie (penile inversion). Hij begon op zijn 26e met een medische transitie en onderging de operatie via de NHS, twee dagen voor zijn 31e verjaardag in 2018. Bekendheid kreeg hij door een virale draad op Twitter waarin hij zonder voorbehoud beschreef wat de operatie met hem deed; die draad werd breed gedeeld. In het interview beschrijft hij de operatie, de complicaties en het proces dat uiteindelijk tot spijt en detransitie leidde.

Complicaties en gevolgen van de operatie

Herron vertelt dat hij tijdens en na de ingreep zwaar bloedverlies had en pas op dag vijf een transfusie kreeg. Hij beschrijft een reeks complicaties die volgens hem vooraf niet duidelijk werden gemaakt: verlies van gevoel in het gebied (door clinici "insensate" genoemd), opengevallen en geinfecteerde hechtingslijnen die naar binnen genazen, en blijvende problemen die hij nog steeds onder controle moet houden. Hij noemt cijfers die hem werden voorgehouden over risico's en stelt dat patienten vrijwel altijd met meerdere complicaties te maken krijgen. Hij beschrijft de dagelijkse dilatatie en het onderhoud dat nodig is om de holte open te houden, en noemt risico's als infecties. Onder zijn eigen kennissenkring die de operatie onderging zag hij volgens hem keer op keer dezelfde problemen terugkomen.

Voorbereiding, spijt en gendertherapie

Herron beschrijft achtergrond die volgens hem bij veel mensen die transitioneren terugkeert: gescheiden ouders, pesten op school, autisme en obsessief-compulsieve stoornis. Hij vertelt dat hij in de genderkliniek lange tijd gendertherapie kreeg, maar dat twijfels daar steeds werden weggeredeneerd als geinternaliseerde transfobie of als andere oorzaken. De spijt begon volgens hem vrijwel direct, al in het ziekenhuis toen hij het resultaat voor het eerst zag. Toen hij die spijt later in therapie uitsprak, werd dit volgens hem geduid als OCD en als een persoonlijkheidsstoornis in plaats van als echte spijt. Dat hij naar eigen zeggen niet eens mocht zeggen dat hij een fout had gemaakt, noemt hij de belangrijkste reden die hem uiteindelijk tot juridische stappen bracht.

Detransitie en juridische stappen

Herron vertelt dat hij na verloop van tijd online informatie en beelden vond die hem lieten zien dat zijn problemen niet uitzonderlijk maar wijdverspreid waren. Dat bracht hem tot detransitie en tot de overtuiging dat hij wilde spreken over wat er gebeurd was. Hij beschrijft hoe hij een advocaat vond en uiteindelijk bij het kantoor Slater and Gordon terechtkwam voor een zaak met meerdere gedaagden, waaronder de NHS. De gewone verjaringstermijn voor medische nalatigheid is volgens hem drie jaar, maar in zijn geval werd een verlenging toegekend omdat hij pas later besefte dat er iets ernstig mis was. De zaak loopt op no-win-no-fee-basis en de uitkomst is onzeker. Tot slot uit hij begrip en empathie voor mensen die nog in transitie zitten, en spreekt hij de hoop uit dat dit ooit als een medisch schandaal erkend zal worden.

Bronnen

• YouTube — Interview met Ritchie Herron over zijn vaginoplastie en detransitie