Hoe Daisy Strongin's ouders omgingen met haar transitie — advies aan ouders (Ruth Institute)
Detransitioner Daisy Strongin bespreekt bij het Ruth Institute hoe haar ouders reageerden op haar transitie en hoe die reactie haar heeft beïnvloed.
Over dit fragment
In dit gesprek bij het Ruth Institute vertelt detransitioner Daisy Strongin hoe haar ouders reageerden op haar transitie, en wat die reactie voor hun relatie betekende. Het fragment richt zich vooral op de dynamiek tussen ouder en kind.
Hoe haar ouders reageerden
Strongin (wier ouders scheidden toen ze zes was; ze woonde bij haar moeder maar bleef ook haar vader zien) vertelt dat haar ouders ongelukkig waren met haar transitie, maar om haar niet van zich te vervreemden soms toch mannelijke voornaamwoorden gebruikten — haar moeder vermeed voornaamwoorden liever helemaal. Ze liepen voortdurend "op eieren". Opmerkelijk is haar inzicht dat het toegeven aan haar wensen de spanning niet wegnam: ze wíst dat haar ouders het niet meenden en dat zij vrouwelijk was, en juist die onwaarheid kwam met het ouder worden steeds sterker tot een breekpunt. Dat werd voor haar mede een reden om te detransitioneren.
Terugblik en advies
Op de vraag wat ze haar ouders achteraf had gewenst, vertelt Strongin dat haar vader haar vorig jaar bekende dat hij destijds overwoog zijn baan op te zeggen om zijn zorgverzekering — waaronder zij viel — te verliezen, zodat ze haar borstamputatie (in 2018, op haar twintigste) niet zou kunnen betalen. Ze zegt dat ze het verschrikkelijk had gevonden als hij dat had gedaan, maar dat het haar waarschijnlijk wél had tegengehouden. Voor de rest vindt ze dat haar ouders hun best deden met de informatie die ze hadden en haar op het juiste pad probeerden te leiden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.