Detransitioner Chloe Cole geeft een ernstige waarschuwing aan het Amerikaanse Congres
Chloe Cole begon op haar twaalfde aan een medische transitie, met puberteitsblokkers, testosteron en uiteindelijk een dubbele mastectomie op haar
Over Chloe Cole
In deze Engelstalige video richt Chloe Cole zich tot het Amerikaanse Congres. Ze beschrijft zichzelf als iemand die haar transitie ongedaan maakt: vroeger geloofde ze dat ze in het verkeerde lichaam was geboren, en de volwassenen die ze vertrouwde bevestigden dat geloof. Volgens haar heeft dat tot blijvende, onomkeerbare schade geleid. Ze spreekt naar eigen zeggen als slachtoffer van wat zij een groot medisch schandaal noemt, in de hoop dat de politiek ingrijpt zodat andere kwetsbare tieners, kinderen en jongvolwassenen niet hetzelfde meemaken.
Het begin van haar transitie
Op haar twaalfde kreeg Chloe last van wat haar behandelteam later genderdysforie noemde. Ze zat al vroeg in de puberteit en voelde zich ongemakkelijk bij de veranderingen aan haar lichaam en bij de seksuele aandacht die ze kreeg. Achteraf, zegt ze, bedoelde ze met "ik voel me een jongen" vooral dat ze de puberteit haatte. Toen ze als transgender uit de kast kwam, zochten haar bezorgde ouders hulp bij medische professionals. De genderspecialist adviseerde direct puberteitsremmers en stelde haar ouders volgens Chloe de vraag of ze liever een dode dochter of een levende transgender zoon wilden. Die framing zette het hele gezin op een pad dat ze omschrijft als ideologisch gedreven.
Behandeling en gevolgen
Chloe vertelt dat ze snel puberteitsremmers en daarna testosteron kreeg. De remmers gaven haar opvliegers en gewrichtsklachten die haar concentratie op school ondermijnden. Op haar dertiende kreeg ze haar eerste testosteroninjectie, met blijvende veranderingen tot gevolg: een diepere stem, een veranderde gezichtsstructuur en onzekerheid over haar vruchtbaarheid. Op haar vijftiende onderging ze een dubbele mastectomie; het weggenomen weefsel bleek gezond. Ze beschrijft blijvende littekens, complicaties met de huidtransplantaten en het verlies van de mogelijkheid om borstvoeding te geven. Volgens Chloe verbeterde haar onderliggende mentale gezondheid niet door de ingrepen, en raakte ze pas na haar operatie suicidaal.
Haar oproep aan de politiek
Chloe zegt dat ze geen leugens nodig had, maar compassie en therapie om haar problemen te verwerken in plaats van bevestiging. Ze pleit ervoor te stoppen met kinderen te vertellen dat ze verkeerd geboren zijn of dat de puberteit een keuze of een ziekte is; puberteit noemt ze een overgang naar volwassenheid. Ze verwijst naar eerdere medische schandalen en benadrukt dat artsen ook fouten kunnen maken. Tot slot vraagt ze de gekozen volksvertegenwoordigers om in te grijpen en stelt ze: laat mij jullie laatste waarschuwing zijn.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.