#Groomed — Hoe scholen uw kinderen seksualiserend beïnvloeden
Deze Britse documentaire onderzoekt hoe progressieve genderideologie en seksueel expliciete inhoud steeds eerder en intenser in het schoolcurriculum worden geïntroduceerd. Ouders, leerkrachten en experts komen aan het woord over de impact hiervan op jonge kinderen. De documentaire stelt kritische vragen over hoe scholen, soms zonder medeweten van ouders, actief bijdragen aan genderverwarring bij kinderen.
Over de documentaire
Deze Engelstalige documentaire, getiteld #Groomed, stelt dat het Britse onderwijs in toenemende mate verweven raakt met radicale ideeën over seksualiteit en genderidentiteit. De makers schetsen hoe seksuele voorlichting verschoof van het voortgezet onderwijs naar de basisschool. Volgens de documentaire werd in Engeland het oude vak seksuele voorlichting vervangen door relationships and sex education (RSE), waardoor onderwerpen verder naar beneden in het curriculum zijn gedrukt en jonge kinderen al les krijgen over onderwerpen die de makers als ongepast beschouwen. De film geeft het woord aan ouders, een criminoloog, leerkrachten en andere critici die zich zorgen maken over deze ontwikkeling.
Dragqueens en lesgroepen op scholen
Een belangrijk thema is de praktijk waarbij dragqueens worden uitgenodigd om voor te lezen aan kinderen op basisscholen, onder de noemer Drag Queen Story Hour. De documentaire noemt voorbeelden in Bristol en op Glencoats Primary School in Paisley, waar volgens de film ouders protesteerden nadat de social-mediageschiedenis van een optredende dragqueen was ontdekt. Ook wordt verwezen naar New York, waar volgens de documentaire burgemeester Eric Adams aankondigde de praktijk voort te zetten. Opvallend is dat in de film ook een dragqueen aan het woord komt die zelf vraagtekens zet bij het optreden voor kinderen, met het argument dat dragoptredens bedoeld zijn voor een volwassen nachtclubpubliek.
Curriculum, ouders en genderideologie
De documentaire bekritiseert de inhoud van het lesmateriaal en stelt dat het deels teruggaat op bronnen als de Wereldgezondheidsorganisatie, de Verenigde Naties en het Kinsey Institute. Een geïnterviewde criminoloog uit zorgen over lesmateriaal over zelfstimulatie voor heel jonge kinderen. Critici in de film klagen dat scholen ouders het inzien van materiaal weigeren met een beroep op auteursrecht. Daarnaast stelt de documentaire dat genderideologie niet als discussie maar als feit wordt gepresenteerd, en verbindt dit met begrippen als critical race theory en de ideeën van pedagoog Paulo Freire. Ook wordt de Brighton-toolkit genoemd en worden organisaties als Stonewall, Mermaids, the All Sorts Youth Project, the Proud Trust en uitgever Twinkl bij naam genoemd in verband met financiering en lesmateriaal.
Voorgestelde maatregelen
De documentaire eindigt met een voorstel dat wordt aangeduid als een Children's Charter, met punten zoals: gekozen en openbare schoolbesturen, het weren van activistische groepen uit scholen, het stopzetten van belastinggeld voor zulke groepen, het niet als feit onderwijzen van critical race theory en gendertheorie, het terugbrengen van seksuele voorlichting naar het voortgezet onderwijs, openbaarmaking van lesmateriaal met een opt-out voor ouders, een verbod op politieke vlaggen op scholen, en geen drag- of volwassenenoptredens meer in klaslokalen. De makers presenteren dit als een manier om scholen terug te brengen tot plekken van onderwijs.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.