Ex-zwemster Sharron Davies over haar verzet tegen transgender atleten in vrouwensport
In dit diepgaande interview reconstrueert Sharron Davies hoe ze als Olympisch atleet is gaan inzien dat transgender vrouwen met een mannelijk verleden
Over Sharron Davies
Sharron Davies is een Olympisch zwemster die in haar carrière een zilveren medaille behaalde. In dit Engelstalige interview licht ze toe waarom ze de campagne Fair Play For Women steunt. De transgender wielrenster Rachel McKinnon heeft haar bestempeld als transfoob en haar verweten haatzaaiende taal te verspreiden. Davies wijst dat verwijt van de hand: ze stelt dat ze zich niet persoonlijk wil richten op individuen, maar dat het haar puur om de sport gaat en om een gelijk speelveld voor vrouwen. Ze kan niet voorkomen dat anderen haar zo benoemen, maar blijft bij haar standpunt.
Het argument over biologisch voordeel
De kern van haar bezwaar is dat een transgender vrouw vaak een deel van haar leven en de puberteit als man of jongen heeft doorgemaakt, met bijbehorende lichamelijke voordelen. Davies noemt onder meer een grotere longcapaciteit, een hoger aantal rode bloedcellen, een ander skelet met een smaller bekken dat bijvoorbeeld op de fiets helpt, en spiergeheugen dat door testosteron is opgebouwd. Volgens haar blijft het testosteronniveau, ook nadat het verlaagd moet worden om te mogen meedoen, nog hoog vergeleken met dat van de gemiddelde vrouw. Door deze restwaarden ontstaat volgens haar een oneerlijke situatie. Ze merkt op dat transgender mannen die overgaan naar de mannencompetitie juist in het nadeel zijn en daar nauwelijks tegen mannen uitkomen, terwijl bij vrouwen het omgekeerde, een voordeel, optreedt.
Oproep aan de sportautoriteiten
Davies vindt dat de autoriteiten het onderwerp tot nu toe hebben verdoezeld en onder het tapijt hebben geschoven. Ze pleit voor een open debat en wil dat het IOC de regels opnieuw bekijkt, gebaseerd op medische gegevens. Ze verwijst naar de situatie in de Verenigde Staten, waar in zeventien staten jongens die zich als vrouw identificeren tot achttien jaar mogen meedoen zonder enige medische ingreep, dus zonder verlaging van testosteron, wat meisjes daar volgens haar sterk benadeelt. Ook noemt ze gevallen in vechtsporten waarbij tegenstanders ernstig gewond zouden zijn geraakt, wat zij als een veiligheidskwestie ziet. Tegelijk benadrukt ze dat de transgemeenschap door een uitdagende levensfase gaat en steun verdient, en dat het haar niet om problemen veroorzaken te doen is.
Druk op vrouwen om te zwijgen
Volgens Davies durven veel vrouwen die nog actief sporten zich niet uit te spreken, uit vrees dat hun bonden het afkeuren of dat hun sponsoren het niet politiek correct vinden. Zij vindt het verkeerd dat iemand met een afwijkende mening als transfoob wordt bestempeld. Davies zegt op haar eigen sociale media mensen die zich grof gedragen daarop aan te spreken. Ze waarschuwt dat scholarships voor jonge meisjes in de Verenigde Staten verloren gaan, en dat de vooruitgang die de vrouwensport de laatste jaren heeft geboekt een stap terug dreigt te zetten. Ze noemt dat een aantal bekende atleten zich net als zij heeft uitgesproken. In het interview komt ook ter sprake dat nog geen transgender atleten zich voor de Olympische Spelen hebben gekwalificeerd, terwijl Davies wijst op een regelwijziging rond 2016 waarbij de termijn voor verlaagd testosteron van twee jaar naar één jaar ging.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.