Sharron Davies: "Er moet een betere manier zijn" over transgender-atleten
In dit interview bepleit Sharron Davies een genuanceerde benadering waarbij zowel de rechten van transgender personen als de eerlijkheid van vrouwensport
Over Sharron Davies
Sharron Davies is een Britse zwemster die in drie decennia aan drie Olympische Spelen voor Groot-Brittannië deelnam en daarbij Olympische en Commonwealth-medailles won. In dit Engelstalige interview legt zij uit waarom zij zich uitspreekt tegen de deelname van mannelijke lichamen in vrouwensport. Ze benadrukt dat dit voor haar geen anti-trans-standpunt is, maar een pro-vrouwenstandpunt: vrouwen verdienen volgens haar dezelfde eerlijke sport en gelijkheid als mannen. Transgender-atleten zouden wat haar betreft niet uitgesloten worden, maar in de mannencompetitie kunnen meedoen. Haar voorgestelde oplossing is een open categorie waarin iedereen welkom is, terwijl mensen in principe naar biologische sekse zouden moeten sporten.
Het argument over eerlijke vrouwensport
Volgens Davies laat de wetenschap zien dat de effecten van de mannelijke puberteit niet kunnen worden weggenomen. Sport wordt volgens haar gedaan met het lichaam en niet met gevoelens, en daarom verliezen vrouwen wanneer biologische verschillen worden ontkend. Ze verwijst naar haar eigen ervaring tijdens het tijdperk van de DDR, toen zij het opnam tegen jonge meisjes die testosteron toegediend kregen en de vrouwenonderdelen in het zwemmen volledig domineerden. Datzelfde probleem ziet zij nu terugkeren. In het interview wordt verwezen naar een wetsvoorstel dat door het door Republikeinen geleide Huis was aangenomen om scholen en colleges met federaal geld te verbieden mannelijke lichamen in meisjes- of vrouwensport te laten meedoen, terwijl het Witte Huis aangaf dit te willen tegenhouden.
Sponsoring, stereotypen en publieke opinie
Davies wijst erop dat in de Verenigde Staten slechts een klein deel van het sportsponsorgeld naar vrouwen gaat, terwijl zij de helft van de bevolking vormen. Naar aanleiding van een vraag over Dylan Mulvaney, die volgens het interview Nike-sportbeha's en -leggings promootte, zegt zij dat vrouwen hun afkeuring kunnen laten blijken via hun portemonnee door bepaalde producten niet te kopen. Ze vindt het kwetsend dat vrouwelijke atleten, die jarenlang hebben gewerkt om van stereotypen af te komen, opnieuw in hokjes worden geduwd. Een vrouw is volgens haar niet rode lippenstift en een rok, maar haar biologie en wat zij daardoor heeft moeten doormaken. Ze merkt op dat peilingen laten zien dat een overgrote meerderheid van het publiek tegen mannelijke lichamen in vrouwensport is, en vraagt zich af waarom activisten zoveel invloed houden.
Debat, intimidatie en sportbonden
Davies beschrijft dat intimidatie en bedreigingen lange tijd zijn gebruikt als tactiek om elk debat te smoren, maar dat er inmiddels een platform is om wetenschappelijk bewijs te presenteren en met politici en bestuurders van sportbonden te spreken. Ze noemt het positief dat een zwembond als een van de eerste sportorganisaties haar vrouwelijke atleten naar hun mening vroeg, en wijst erop dat duizenden coaches wereldwijd opriepen tot eerlijke sport omdat zij de oneerlijkheid dagelijks in training zien. Tegelijk noemt zij sommige sporten, zoals wielrennen, waar dit transparante proces volgens haar nog niet plaatsvindt en waar zelfs blessurerisico kan spelen. Over de online beledigingen aan haar adres zegt ze dat ze die niet meer leest, omdat ze er niets om geeft.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.