Sinead Watson — detransitie na behandeling Sandyford-kliniek
Sinead Watson, een Schotse vrouw die via de Sandyford-kliniek in Glasgow medisch transiteerde, vertelt in dit podcastgesprek uitgebreid over haar
Over Sinead Watson en de Transparency-podcast
Sinead Watson is een Schotse vrouw die als volwassene medisch transiteerde via de Sandyford-kliniek in Glasgow en later detransitioneerde. In deze aflevering van de podcast Transparency, gemaakt door de Gender Dysphoria Alliance en gepresenteerd door Aaron Kimberly en Aaron Terrell, vertelt zij uitgebreid haar verhaal. Beide presentatoren zijn zelf trans mannen die kritisch staan tegenover genderideologie. Het gesprek is opgenomen rond de aankondiging dat de Tavistock-genderkliniek (GIDS) in het Verenigd Koninkrijk zou sluiten en plaatsmaken voor regionale centra met een meer holistische aanpak.
Haar transitie en de affirmatie-aanpak
Watson beschrijft hoe haar wens om te transitioneren rond 2011 en 2012 ontstond, na een periode met problemen thuis, alcoholgebruik en zelfbeschadiging. Online vond zij geen psychologische hulp maar trans-materiaal: video's, blogs en forums waarop jonge mensen vertelden dat transitie hun leven had verbeterd. Binnen minder dan een jaar ging zij van iemand die het begrip transgender niet kende naar de overtuiging dat zij een trans man was en hormonen en operaties nodig had. In Schotland kon zij zichzelf zonder doorverwijzing aanmelden; zij meldde zich rond haar 23e aan en de medische transitie begon rond haar 24e. Volgens haar verkende de kliniek haar achtergrond niet werkelijk. Haar eerdere psychiatrische opnames en suïcidepogingen werden wel genoemd, maar volledig toegeschreven aan het feit dat zij trans zou zijn, in plaats van apart behandeld te worden.
Kritiek op de medicalisering van gender
Watson pleit niet voor een verbod op transzorg. Zij stelt dat transitie voor sommige mensen met aanhoudende genderdysforie nuttig kan zijn en in echte gevallen vergoed mag worden. Haar bezwaar richt zich op het affirmatie-model, waarbij jongeren snel naar een medisch traject worden geleid zonder dat onderliggende problemen zoals trauma, eetstoornissen, autisme of misbruik worden onderzocht. Zij verwijst naar de Cass Review, die wijst op gebrekkige dataregistratie, weinig onderzoek en een ideologisch beïnvloede werkomgeving bij de Tavistock-kliniek. Ook bespreekt zij de rol van sociale besmetting en het internet, waar identiteitslabels volgens haar een persoonlijkheid kunnen vervangen.
Relaties, detransitie en hoop
Een belangrijk thema is de angst van veel detransitioners dat zij nooit liefde zullen vinden. Watson herkent die wanhoop, maar verzet zich tegen het idee dat je na transitie of detransitie alleen zou moeten blijven. Zij vertelt dat zij zelf een gelukkige relatie heeft en benadrukt dat veel trans- en detrans-mensen die zij kent gezonde relaties hebben. Haar advies aan jonge mensen is om offline te gaan, de echte wereld in te trekken en niet te geloven dat zij perfect moeten zijn om geliefd te worden. Tot slot uit zij voorzichtige hoop: ontwikkelingen die zij enkele jaren eerder niet had verwacht voltrekken zich sneller dan gedacht, terwijl zij waarschuwt dat het vijandige klimaat juist gewone trans mensen kan schaden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.