"Ik wil graag mijn borst kunnen voelen" — ex-trans Sinead Watson deelt haar verhaal
Sinead Watson deelt openhartig haar verhaal als ex-trans vrouw en het verlangen om haar borst weer te kunnen voelen na haar mastectomie.
Over Sinead Watson
Sinead Watson komt uit Glasgow in Schotland en vertelt in dit gesprek, opgenomen tijdens de LGB Alliance-conferentie van 2022, haar persoonlijke verhaal als vrouw die medisch transitioneerde en later detransitioneerde. In een eerder optreden had ze al openhartig gesproken over de uitdagingen die ze tijdens en na haar transitie ondervond. In dit interview wordt haar verhaal opnieuw verteld voor een breder publiek dat haar nog niet kent.
Het verloop van haar transitie
Watson beschrijft zichzelf als een volwassen transitioner: het verlangen om te transitioneren kwam op toen ze rond de twintig of eenentwintig was, maar ze meldde zich pas op haar drieëntwintigste aan bij de kliniek, waarna het jaar daarop de medische behandeling begon op haar vierentwintigste. In de jaren daarvoor voelde ze zich verbitterd en vol wrok. Ze had een hekel aan het vrouw-zijn en aan hoe ze als vrouw werd gezien, en verafschuwde haar lichaam. Ze leefde in de overtuiging dat als ze "een man zou worden", de problemen en de zelfhaat die ze voelde zouden verdwijnen.
Waarom de problemen bleven
Watson vertelt dat ze zichzelf een paar jaar lang wist te overtuigen dat de transitie werkte. Door de testosteron kreeg ze meer energie, voelde ze zich gemotiveerder en had ze het gevoel meer te kunnen. In 2015 zou ze nog hebben gezegd dat de transitie haar leven had gered, omdat ze dat toen geloofde. Maar de problemen waarvoor ze wegliep bleven bestaan. Zelfs met cross-sekse hormonen en chirurgie worstelde ze nog steeds sterk met zelfhaat. Het besef kwam stapsgewijs: telkens dacht ze dat een volgende ingreep de aanhoudende depressie zou wegnemen. Na de dubbele mastectomie op haar zesentwintigste realiseerde ze zich dat ze, als ze de hele weg zou afleggen en zichzelf nog steeds zou haten, geen hormonen of operaties nodig had maar therapie.
Blijvende gevolgen en haar boodschap
Watson somt de onomkeerbare lichamelijke veranderingen op die zijn ontstaan door ruim vierenhalf jaar testosteron en door de chirurgie: een diepere stem, een verdikte stemband, het ontstaan van een adamsappel, haaruitval op het hoofd, toegenomen lichaamsbeharing en blaasproblemen. Na haar dubbele mastectomie is haar borststreek vrijwel volledig gevoelloos. Aan jongeren die zich voelen zoals zij zich destijds voelde geeft ze de boodschap dat het veranderen van je lichaam de psychische pijn niet wegneemt, en dat onderliggende of bijkomende problemen daarmee niet opgelost worden. Op de stelling dat sommige effecten omkeerbaar zouden zijn, antwoordt ze dat ze zou wensen dat dat waar was: ze zou haar stem terug willen, haar borst weer willen voelen en geen blaasproblemen willen hebben, maar dat haar eigen ervaring het tegendeel bewijst.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.