Authenticiteit en gender met Stella O'Malley
Stella O'Malley onderzoekt hoe het streven naar authenticiteit de genderdiscussie bij jongeren beinvloedt.
Over Stella O'Malley
Stella O'Malley is een Ierse psychotherapeut en de centrale stem in de Channel 4-documentaire "Trans Kids: It's Time to Talk" uit november 2018. In dit gesprek op de Voice of Reason-podcast van Benjamin Boyce vertelt ze dat ze het onderwerp eigenlijk achter zich wilde laten, maar er steeds meer bij betrokken raakte. Ze noemt het een van de grootste ethische vragen van haar vakgebied: meng je je in een debat wanneer je denkt dat er iets ernstigs gebeurt, of blijf je er om professionele veiligheid liever buiten?
Identiteit en diagnose bij jongeren
O'Malley maakt zich zorgen over het labelen van kinderen. In haar eerste boek schreef ze al dat diagnoses bij jongeren als identiteit gaan werken en hun zelfbeeld diepgaand vormen. Ze ziet in haar praktijk tieners die ontredderd zijn en niet weten wie ze zijn. Het zoeken naar identiteit hoort volgens haar bij de leeftijd tussen ongeveer twaalf en twintig, maar wordt nu gecompliceerd door labels en diagnoses die kinderen krijgen opgelegd. Ze pleit ervoor om eerder over "trekken" te spreken, bijvoorbeeld autistische trekken of trekken van genderdysforie, in plaats van een vaste categorie, omdat dat minder beperkend werkt. Tegelijk erkent ze de andere kant: toen ze haar dochter uitlegde dat die dyslexie had, voelde dat kind zich juist begrepen.
Haar eigen ervaring met genderdysforie
O'Malley vertelt openhartig dat ze als jong kind volledig overtuigd was een jongen te zijn en zich daar comfortabel bij voelde. Rond haar zesde of zevende werd ze zich bewust van de halve glimlachjes van volwassenen en voelde ze zich "betrapt". Dat maakte het gevoel donkerder, bozer en agressiever. Ze beschrijft een periode van diepe verwarring en eenzaamheid, waarin ze zich in een hoek geschilderd voelde en niet wist hoe ze eruit moest komen. Ze groeide op in het Ierland van de jaren tachtig, waar niemand werd weggebracht voor een diagnose. Het was de puberteit die haar er uiteindelijk uit hielp. Had ze puberteitsremmers aangeboden gekregen, zegt ze, dan had ze die meteen aangegrepen, terwijl ze achteraf denkt dat dat niet goed voor haar was geweest. De genderdysforie kwam nadien nooit meer terug.
Voorzichtigheid bij kinderen
Voor O'Malley is de manier waarop we kinderen met genderdysforie behandelen verreweg het belangrijkste punt. Ze ziet genderdysforie als een aandoening die snel om zich heen grijpt, vergelijkbaar met hoe andere psychologische verschijnselen zich kunnen verspreiden. Volwassenen die willen transitioneren verdienen volgens haar steun, maar bij kinderen pleit ze voor vertragen en voor het principe "ten eerste: geen schade aanrichten". Medisch ingrijpen en puberteitsremmers vindt ze problematisch, omdat een medisch pad volgens haar moeilijker terug te draaien is dan het emotionele pad dat zij zelf aflegde. Ze benadrukt dat een beetje structuur en grenzen juist heilzaam is voor jongeren.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.