Stephanie Davies-Arai en 10 jaar Transgender Trend

Over Stephanie Davies-Arai en Transgender Trend

Stephanie Davies-Arai richtte Transgender Trend op in 2015, hetzelfde jaar waarin Stonewall de "T" aan zijn naam toevoegde. Als schrijver, onderzoeker en campagnevoerder ligt haar expertise bij werken met kinderen, ouders en leerkrachten, met de nadruk op communicatie. In dit interview met Insightful Sisters blikt ze terug op tien jaar werk. Ze vertelt dat ze al rond 2013-2014 ongerust raakte: kranten zoals The Mirror, The Sun en The Mail publiceerden plotseling verhalen over transitionerende kinderen, terwijl er onder opvoedexperts opvallend genoeg geen enkele discussie of tegengeluid was. Die "radiostilte" vond ze verdacht en ze besloot een online bron met feiten, onderzoek en informatie voor ouders te bouwen, als alternatief voor wat organisaties als Mermaids en Gendered Intelligence verspreidden.

Een nieuwe groep en sociale besmetting

Davies-Arai beschrijft een plotselinge stijging van tienermeisjes die zich als jongen identificeerden. Volgens haar verschilde dit van het historische beeld van vooral jonge jongens die zeiden meisje te zijn en later meestal homoseksueel bleken. Dat meisjes na de start van de puberteit zich als jongen gingen identificeren noemt ze ongekend. Ze plaatst dit in het kader van vrouwelijke adolescentie en verschijnselen als eetstoornissen en lichaamsbeeldproblemen, en ziet sociale besmetting als verklaring, mede door de hoeveelheid online informatie die jongeren bereikte. Ze waarschuwt tegen het labelen van kinderen, omdat kinderen in een identiteit kunnen groeien, en benadrukt dat veiligheid (safeguarding) voorop moet staan: zodra het woord "trans" valt, vergeten mensen volgens haar dat het om een kind gaat.

Mijlpalen, rechtszaken en scholen

Ze loopt de jaren langs: rapporten en schoolrichtlijnen die ze publiceerde (waaronder een gids die werd genomineerd voor de John Maddox-prijs), het kinderboek "My Body Is Me" met Rachel Rooney, en de Kira Bell-zaak in 2020. Die rechtszaak ziet ze als een keerpunt: de Tavistock-kliniek bleek geen data te hebben verzameld, en het woord "detransitioner" bereikte een breder publiek. Ze noemt de Cass Review, de aankondiging van de sluiting van de Tavistock en de uitspraak van het Supreme Court over de betekenis van "vrouw" in de Equality Act. Tegelijk waarschuwt ze dat genderideologie steeds nieuwe wegen scholen binnenkomt, een spel van "whack-a-mole": eerst via anti-pesten, daarna via gendersterotypen, seksuele voorlichting en nu via welzijns- en mentale-gezondheidsprojecten. Ze pleit voor heldere richtlijnen van het ministerie van Onderwijs zonder mazen.

Volwassenen, autoriteit en conversietherapie

Davies-Arai betoogt dat kwetsbare kinderen juist duidelijke grenzen en eerlijkheid van volwassenen nodig hebben, en dat de rollen zijn omgedraaid wanneer kinderen de autoriteit krijgen over hun eigen identiteit. Ze noemt de combinatie van slachtoffer- én celebrity-status binnen scholen ongezond voor adolescenten. Over een voorgenomen verbod op conversietherapie zegt ze dat een "trans-inclusief" verbod tegenstrijdig is, omdat veel van deze kinderen anders homoseksueel of lesbisch zouden opgroeien, en dat zo'n verbod therapeuten kan afschrikken om vragen te stellen. Ze sluit af met haar inspiratiebronnen: JK Rowling, Rachel Rooney en de journalistiek van Cathy/Kath voor de manier waarop deze vrouwen zich uitspreken.

Bronnen

• YouTube — Stephanie Davies-Arai en 10 jaar Transgender Trend