Stella O'Malley over detransitie en eerlijke informatievoorziening
Stella O'Malley spreekt in een kort betoog over de realiteit van detransitie en waarom dit onderwerp serieus genomen moet worden. Ze benadrukt het belang van eerlijke informatie voor jongeren met genderdysforie en bekritiseert de tendens om detransitie als marginaal of onbelangrijk af te doen. Een krachtige minispeech van een van de bekendste stemmen in het genderdebat.
Over Stella O'Malley
Stella O'Malley is psychotherapeut en gevestigd in Ierland. In deze korte video spreekt zij over detransitioners en over de noden van deze groep. Ze noemt detransitioners een groep die volgens haar nauwelijks erkenning krijgt en slecht behandeld is, en die een breed scala aan voorzieningen en hulpbronnen nodig heeft die er nog niet zijn. Ze verwijst naar Detrans Awareness Day op 12 maart en naar Genspect, de organisatie die voor die dag een webinar verzorgt om zo veel mogelijk stemmen samen te brengen.
De boog van detransitie
Vanuit haar therapeutische praktijk beschrijft O'Malley wat zij een veelvoorkomende "boog" van detransitie noemt. Die begint vaak met diepe nood en zware innerlijke kwelling. Op dat punt wordt iemand verteld dat er een oplossing is: dat je een andere identiteit kunt aannemen, medicatie kunt nemen en iemand anders kunt worden, waarbij naar je vorige leven of identiteit niet meer verwezen wordt. O'Malley noemt dit verleidelijk maar misleidend, omdat je volgens haar niemand anders kunt worden. Ze haalt mindfulnessauteur Jon Kabat-Zinn aan en zijn boektitel "Wherever you go, there you are": waar je ook gaat, je blijft jezelf.
Van euforie naar teleurstelling en spijt
Na de diepe nood volgt volgens O'Malley de oplossing van medische transitie en een periode van gendereuforie, waarin iemand gevierd wordt en niet openstaat voor twijfel of zorgen van anderen. Wanneer iemand uiteindelijk medisch transitioneert, via hormonen of chirurgische ingrepen, kunnen al snel complicaties optreden, die zij naar eigen zeggen veelvoorkomend noemt bij operaties en bij hormonale behandeling. Daarna kan een periode van ontnuchtering en teleurstelling komen: het besef "ik ben nog steeds mezelf" en dat de verwachte oplossing niet bracht wat ervan verwacht werd. Dat kan overgaan in spijt en in een lange periode van stilstand, met een algemeen gevoel van teleurstelling en diepe nood.
Kwetsbaarheid en de roep om steun
O'Malley wijst erop dat veel mensen die zich als trans identificeren kwetsbaar of jong zijn, of neurologische ontwikkelingscondities zoals autisme en ADHD hebben. Met de juiste steun, een sterke wil en iemand die op het juiste moment het juiste zegt, kan iemand volgens haar tot zelfkennis, zelfbegrip en zelfacceptatie komen. Sommige mensen gaan over tot detransitie, langs uiteenlopende wegen en soms vanuit grote boosheid. Ze benadrukt hoe eenzaam het is om te zeggen "ik heb een fout gemaakt, ik heb mezelf schade berokkend en ik wil terug naar wie ik was". Helemaal terug kan niet, maar wel een stap in die richting. O'Malley pleit ervoor dat de samenleving zich verenigt om deze minderheid binnen de minderheid passend te ondersteunen. Ze merkt op dat geen enkele transitie of detransitie dezelfde boog volgt, maar dat het herkennen van vergelijkbare mijlpalen kan helpen.
Bronnen
- YouTube — Stella O'Malley over detransitie
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.