Stephanie Winn: genderbevestigende zorg is geen therapiemodel
Therapeute Stephanie Winn legt uit waarom genderbevestigende zorg fundamenteel verschilt van echte therapie.
Over Stephanie Winn
Stephanie Winn is therapeute. In deze video vertelt ze hoe ze sinds haar intrede in het vakgebied een sterke toename zag van jongeren die zich meldden met genderverwante stress. Ze werd opgeleid in de aanpak die genderbevestigende zorg wordt genoemd, maar stelt dat dit eigenlijk helemaal geen model van psychotherapie is. Volgens haar staat het zelfs haaks op therapie, omdat het draait om niet vragen stellen en niet proberen de onderliggende oorzaak van de stress te begrijpen.
Genderbevestigende zorg versus therapie
Winn beschrijft het model als een pleister die wordt opgeplakt: je moet het eens zijn met je patiënt, en alles anders zou neerkomen op bekrompenheid. Vervolgens word je geacht de patiënt langs een medisch pad te begeleiden. Toen ze voor het eerst in dit model werd getraind, voelde het tegenintuïtief, maar ze nam aan dat haar opleiders iets wisten wat zij niet wist en benaderde het met een open blik. In haar klinische praktijk kreeg ze echter telkens het gevoel dat de werkelijke oorzaak van het probleem niet werd aangepakt en dat andere kwesties overschaduwd raakten.
Detransitioners en spijt
Lange tijd had Winn naar eigen zeggen nog nooit gehoord van detransitioners of van spijt na transitie, dus bleef ze aannemen dat haar opleiders iets wisten wat zij niet wist. Dat veranderde toen ze in 2020 over detransitioners begon te leren. Dat liet haar de andere kant van het verhaal zien: ze ontdekte dat mensen schade hadden opgelopen, ook door therapeuten zoals zijzelf. Ze benadrukt dat ze zelf nooit de vervolgtraining deed waarin ze medicalisering zou onderschrijven en brieven zou schrijven om die aan te moedigen. Toen ze besefte wat deze benadering met mensen deed wanneer zij jaren later met spijt en schade werden geconfronteerd, bevestigde dat het stille deel van haar intuïtie dat er iets niet klopte.
Ouders in haar praktijk
Winn ging eigen onderzoek doen en sprak met detransitioners. Zodra ze zich op Twitter, in blogs en in podcasts liet horen, namen ouders van over de hele wereld contact met haar op, wanhopig op zoek naar hulp. Door met die ouders te praten heeft ze veel geleerd, en zij vormen nu een aanzienlijk deel van haar klinische praktijk.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.