Sydney Wright — Hoe bevestiging als transgender mij beschadigde

Over Sydney Wright

In dit Engelstalige interview vertelt Sydney Wright haar verhaal als detransitioner. Op haar achttiende begon ze met een medische transitie. Na 25 weken therapie kreeg ze een verwijzing voor een arts, en bij dat eerste consult, vertelt ze, opende hij de verwijsbrief niet eens, maar zei meteen dat ze haar hormonen die dag al kon ophalen. Toen ze om uitleg over haar injectie vroeg, kreeg ze die niet: ze moest het zelf maar uitzoeken via YouTube-video's. Volgens haar gaf ze zichzelf daardoor acht maanden lang verkeerd haar injecties. Inmiddels ziet ze haar transitie als een vergissing en leeft ze met blijvende gevolgen van de hormonen.

Onderliggende problemen werden niet onderzocht

Sydney beschrijft hoe haar gevoel transgender te zijn begon nadat ze op zichzelf was gaan wonen en worstelde met het feit dat ze lesbisch was. Ze sprak over zelfhaat en geïnternaliseerde homofobie: vanuit haar omgeving en geloof voelde ze dat ze niet tegelijk gay en christen kon zijn, en ze wilde niet gezien worden zoals lesbiennes in haar omgeving werden bekeken. Op Instagram zag ze transgender mensen die openlijk een relatie konden hebben zonder als zodanig herkend te worden, en ze dacht dat dat misschien ook haar oplossing was. Achteraf ziet ze hierin veel signalen die een therapeut had kunnen oppakken, maar volgens haar werden die onderliggende kwesties niet verder onderzocht voordat ze de verwijsbrief kreeg.

Lichamelijke gevolgen van testosteron

Sydney vertelt dat ze al snel na het starten met testosteron flink in gewicht aankwam en dat haar stem dieper werd. Tegen het einde kreeg ze ernstigere klachten en moest ze naar de spoedeisende hulp omdat er een bloedstolsel in haar long werd vermoed; volgens haar verhaal werd ze per helikopter vervoerd en moest het stolsel verwijderd worden. Ze zegt dat de arts haar vooraf niet had gewezen op zulke ernstige bijwerkingen. Nadat ze, mede op aandringen van haar grootvader, stopte met testosteron, werd ze naar eigen zeggen enkele weken later hevig ziek en pendelde ze geregeld naar de spoedeisende hulp. Ze vertelt dat ze nog steeds dagelijks medicatie gebruikt en blijvende ongemakken houdt, en dat dit een spijt is waarmee ze elke dag leeft.

Therapieverbod, jonge kinderen en steun voor detransitioners

Sydney uit zorgen over wat zij ervaart als een verbod op het bespreken van twijfels: volgens haar mochten therapeuten door regels rond conversietherapie niets inbrengen dat tegen de gewenste richting inging. Ze vindt het verontrustend dat zelfs zeer jonge kinderen toegang krijgen tot deze behandelingen, terwijl ze zelf nauwelijks kan leven met een beslissing die ze op haar achttiende nam. Ze wijst op wat zij ziet als financiële en politieke belangen achter de behandelingen. Daarnaast vertelt ze over een non-profit die ze is gestart: een steungroep met naar eigen zeggen ongeveer dertig leden voor mensen die detransitioneren en voor hun ouders. In de gesprekken die zij voert ziet ze vaak terugkerende factoren zoals onderliggende psychische problemen, misbruik in de kindertijd en geïnternaliseerde homofobie. Ze benadrukt hoe moeilijk het is om publiek te erkennen dat je een fout hebt gemaakt, omdat detransitioners volgens haar regelmatig worden uitgescholden.

Bronnen

• YouTube — Sydney Wright — Hoe bevestiging als transgender mij beschadigde