Tavistock-kliniek verdedigt hormoonbehandeling na rechtszaak Keira Bell
BBC-reportage over de reactie van de Tavistock-kliniek op de baanbrekende rechtszaak van detransitioner Keira Bell over puberteitsremmers.
Over deze reportage
Deze nieuwsreportage, gebracht door verslaggever Emma Birchley, bericht over een rechtszaak tegen de Tavistock and Portman NHS Trust, de instelling die de enige genderidentiteitskliniek voor kinderen in het land beheert. In de uitzending komen verschillende partijen aan het woord: Keira Bell, die als tiener wilde transitioneren en daar later spijt van kreeg, een advocaat die kritische vragen stelt over toestemming bij kinderen, en de verdediging van de genderdienst. De reportage schetst zo het juridische en menselijke spanningsveld rond puberteitsremmers bij minderjarigen.
De zaak van Keira Bell
Als tiener wilde Keira Bell een jongen worden. Inmiddels ziet zij de transitie die zij onderging als een tijdelijke en oppervlakkige oplossing voor een complex identiteitsvraagstuk. Daarom bracht zij haar zaak voor de High Court, met het argument dat kinderen geen geïnformeerde toestemming kunnen geven voor hormoonremmers die de puberteit uitstellen. Volgens haar had zij, toen zij de hormoonremmers kreeg, geen echt idee van hoe die haar dagelijks leven zouden beïnvloeden; ze was vooral gretig om door te gaan naar de cross-sekse hormonen. Ze begon met de hormoonremmers toen zij zestien was, stopte het jaar voor de reportage met testosteron en houdt nu spijt over de keuzes die zij als tiener maakte. Ze wil voorkomen dat anderen hetzelfde pad bewandelen.
Het juridische debat over toestemming
De juridische actie wordt mede aangespannen door de moeder van een zestienjarige op de wachtlijst voor behandeling. Een advocaat namens de eisers stelt de vraag of kinderen de aard van de informatie die zij krijgen werkelijk kunnen begrijpen en of zij voldoende levenservaring hebben. Volgens deze advocaat is het voor kinderen van tien, elf of twaalf jaar eenvoudigweg niet mogelijk om het verlies van vruchtbaarheid en seksuele functie af te wegen. De verdediging, een advocaat namens de genderidentiteitsdienst, hield het hof voor dat het aan clinici is om te zorgen dat het kind de gevolgen begrijpt voordat er medicijnen worden voorgeschreven, en dat dergelijke beslissingen internationale richtlijnen volgen. In de reportage wordt toegelicht dat het voorschrijven van puberteitsremmers ruimte zou bieden voor verdere bespreking en afweging over hoe verder te gaan, en dat de effecten omkeerbaar zouden zijn.
Een ander geluid
Tegenover het verhaal van Keira Bell staat dat van Alex Vellens, die zegt geen spijt te hebben. Hij beschrijft het traject naar het krijgen van de medicatie als zeer grondig en begrijpt waarom dat proces bestaat. In zijn geval waren meerdere afspraken over een periode van maanden nodig en duurde het naar eigen zeggen achttien maanden voordat hij de medicatie kreeg. Hoewel hij die lange duur frustrerend vond, snapt hij waarom het zo lang duurt; zijn punt is vooral dat het niet nog langer zou moeten duren. De reportage sluit af met de constatering dat Keira Bell enkele weken moet wachten op de uitspraak van het hof.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.