Daisy Chadra — van trans naar detrans (Theology in the Raw)
Daisy Chadra vertelt bij Preston Sprinkle (Theology in the Raw) haar persoonlijke verhaal van transitie naar detransitie.
Over Daisy Chadra en Theology in the Raw
In deze aflevering van Theology in the Raw, de podcast van Preston Sprinkle, is Daisy Chadra te gast. Daisy maakt al enkele jaren YouTube-video's en deelde daar eerst haar verhaal vanuit een trans-perspectief, terwijl ze haar transitie documenteerde. In mei 2020 kwam ze tot het besef dat ze haar transitie betreurde en besloot ze te detransitioneren. Daarna koos ze ervoor om openlijk over die ervaring te praten. Ten tijde van het gesprek is ze 23 jaar, woont ze met haar verloofde in een buitenwijk bij Chicago en werkt ze als barista. In het gesprek beschrijft ze haar weg van transitie naar detransitie en hoe ze haar ervaringen nu probeert te verwerken.
Genderdysforie en het sociale aspect
Daisy vertelt dat ze al rond haar vierde herhaaldelijk zei dat ze een jongen wilde zijn en dat ze een jongen was. De lichamelijke veranderingen tijdens de puberteit vond ze niet bijzonder verontrustend; haar ongemak zat vooral in de wens dat anderen haar als jongen zouden zien. Ze maakt onderscheid tussen wat in de transgemeenschap online werd omschreven als fysieke dysforie en sociale dysforie, en merkt op dat daar geen formele psychologische onderbouwing voor is. In de middelbare school identificeerde ze zich eerst als non-binair omdat ze zich niet door meisjes of jongens geaccepteerd voelde, en op haar zeventiende kwam ze uit als trans en startte ze met een medische transitie. Ze en gastheer Sprinkle bespreken dat de gedachte dat genderdysforie volledig losstaat van sociale invloeden moeilijk vol te houden is, en dat het waarschijnlijk om een mengeling van aanleg en omgeving gaat.
Internet, ouders en hoe steun eruit zou kunnen zien
Daisy benoemt hoeveel tijd ze online doorbracht en hoe groot de invloed daarvan was op haar keuzes. Haar ouders waren tegen de transitie en smeekten haar ermee te wachten, maar als zeventienjarige ervoer ze hun twijfel als een ontkenning van wie ze was. Terugkijkend zegt ze dat ze wenste dat haar ouders het internet hadden weggehaald, hoewel ze erkent dat ze daar destijds fel tegen geprotesteerd zou hebben. In gesprek met Sprinkle komen mogelijke benaderingen ter sprake: het opbouwen van een sterke, liefdevolle relatie als basis, het beperken of onderbreken van schermtijd, en het vervangen daarvan door iets fysieks en zinvols, zoals een kamp of activiteit buiten de online wereld. Ze bespreken ook dat het voor ouders moeilijk is in te schatten wat het beste is, zeker omdat detransitie rond 2015 en 2016 nauwelijks bekend was.
Detransitie, gender en geloof
Daisy vertelt over haar groeiende interesse in het thema detransitie en noemt de subreddit voor detransitioners, waarvan het ledenaantal volgens haar sterk is gegroeid. Ze bespreekt ook de spanning tussen sekse en gender en hoe lastig het is om een innerlijk gevoel van genderidentiteit te beschrijven zonder terug te vallen op stereotypen over mannelijkheid en vrouwelijkheid. Daarnaast vertelt ze over haar verhouding tot geloof: opgegroeid zonder uitgesproken religieuze opvoeding, atheïstisch geworden rond de achtste klas, en later geïnteresseerd geraakt in charismatisch christendom en evangelicalisme. Ze legt uit dat haar detransitie niet voortkwam uit haar geloof, maar dat ze het idee had dat ze pas na detransitie het christendom echt kon onderzoeken. Uiteindelijk kon ze de Bijbel niet als letterlijk waar aannemen en is ze geen christen meer. Door het gesprek heen benadrukt ze dat ze haar verhaal vooral beschrijvend deelt en terughoudend is met algemene uitspraken over wat voor anderen geldt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.