Transgender kinderen vanaf 3 jaar: hoe kunnen ze het weten?
Documentaire die de vraag stelt hoe jonge kinderen van 3 jaar al zeker kunnen zijn van een transgenderidentiteit en wat de gevolgen zijn van vroege interventie.
Over deze documentaire
Deze documentaire volgt enkele jonge kinderen in de Verenigde Staten die op zeer jonge leeftijd als het andere geslacht worden opgevoed, en stelt de vraag hoe een kind van drie of acht jaar al zeker kan weten transgender te zijn. We zien onder anderen Josie en Kyler, twee achtjarige jongens die als meisje leven, en Bailey en Chris, twee meisjes die als jongen leven. De film toont hoe hun ouders met de situatie omgaan en welke medische keuzes zich aandienen naarmate de puberteit nadert.
Kinderen die als het andere geslacht leven
Josie wilde sinds zijn zesde een meisje zijn en kreeg de diagnose genderdysforie, omschreven als het gevoel in het lichaam van het verkeerde geslacht te zitten. Zijn ouders beschrijven hoe hij hevige driftbuien kreeg en zelfs met een nagelschaar in de badkamer werd aangetroffen. Ook Kyler toonde van jongs af aan vrouwelijk gedrag; zijn ouders dachten aanvankelijk dat hij homoseksueel zou zijn en lieten hem uiteindelijk als meisje naar school gaan, ondanks pesterijen op het schoolplein. Bailey leefde vanaf haar achtste als jongen en kreeg te maken met intimidatie op de bus en op school, waarna het gezin verhuisde naar een plek waar niemand haar achtergrond kende.
Medische behandeling en onomkeerbaarheid
De documentaire legt uit dat een eerste stap puberteitsremmers zijn, bedoeld om de kindertijd als het ware te verlengen totdat het kind oud genoeg is om complexere beslissingen te nemen. Als de dysforie aanhoudt, worden cross-sekshormonen geïntroduceerd, die het kind door de puberteit van het andere geslacht laten gaan: bij meisjes wordt de stem dieper en groeit gezichtsbeharing, bij jongens krimpen de testikels en ontwikkelen zich borsten. Bij Bailey wordt besproken dat testosteron haar vrijwel zeker onvruchtbaar zou maken en haar verdere lengtegroei zou stoppen. De arts benadrukt dat zij de onomkeerbaarheid van die beslissing moet inzien. Genoemd wordt ook dat in sommige landen deze behandelingen pas vanaf zestien jaar worden voorgeschreven, om kinderen meer ruimte te geven van gedachten te veranderen.
Twijfels en uiteenlopende visies
In de documentaire klinken verschillende waarschuwingen. Er wordt opgemerkt dat de meeste kinderen met genderdysforie er overheen groeien, en een deskundige vraagt zich af of een kind dat als meisje gaat leven later nog kan aangeven dat het toch niet de juiste keuze was. Een arts wijst erop dat interesses zoals dinosaurussen of jongensspeelgoed niets zeggen over iemands geslacht, net zomin als koken een man tot vrouw maakt. Ouders vertellen daarentegen dat zij vreesden hun kind te verliezen als zij de transitie niet zouden toestaan. Dr. Norman Spack, een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van genderdysforie, ziet een toenemend aantal gezinnen dat zich meldt en spreekt over het helpen van mensen om zichzelf te kunnen zijn.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.