Het is traumatiserend voor het lichaam om je geslachtsorgaan te verwijderen (Malou, Zweeds)

In dit vervolggesprek bij het Zweedse TV4-programma Malou worden de lichamelijke en psychische gevolgen van geslachtsoperaties besproken.

Over Vanessa Lopes en het programma Malou

In dit gesprek bij het Zweedse TV4-programma Malou vertelt Vanessa Lopes haar verhaal. Zij schreef een boek waarin ze beschrijft hoe ze spijt heeft van haar geslachtsverandering. In het gesprek wordt teruggekeken op haar jeugd, op de medische stappen die ze zette en op de gevolgen die nu, jaren later, voor haar voelbaar zijn. Het gesprek wordt door de presentatrice omschreven als een moedig verhaal, omdat het onderwerp voor veel mensen met schaamte en schuldgevoel gepaard gaat.

Een jeugd van uitsluiting en pesten

Vanessa beschrijft een pijnlijke kindertijd waarin ze zich vrouwelijk voelde en daardoor werd buitengesloten en gepest. In de buurt Rosengård en op school werd ze regelmatig in elkaar geslagen omdat ze zich anders gedroeg, lang haar wilde en met poppen speelde. Haar moeder steunde haar daarin: zij kocht kleding en poppen en gaf haar de ruimte om zichzelf te zijn. Vanessa vertelt dat de samenleving en cultuur van die tijd haar het gevoel gaven dat er iets mis met haar was, en dat het verkeerd zou zijn om een jongen te zijn die zich vrouwelijk voelt.

Het medische traject en achtergehouden informatie

Op haar zeventiende begon Vanessa met het traject, eerst met een sociale rolverandering en een nieuwe naam. Volgens de toen geldende Zweedse wet was sterilisatie verplicht voordat iemand juridisch als vrouw erkend kon worden; die regel is volgens haar pas relatief recent veranderd. Ze vertelt dat artsen naar haar idee informatie achterhielden: de wet vereiste sterilisatie, maar niet de operatie zelf. Niemand vertelde haar dat ze ook zonder operatie als vrouw kon leven, of dat het mogelijk was om een meisje met een penis te zijn. Ze noemt ook dat haar nooit werd verteld dat sperma had kunnen worden ingevroren met het oog op kinderen; dat was toen verboden.

Spijt over een onomkeerbare keuze

Vanessa noemt de operatie onnodig en zwaar voor het lichaam, met een traumatiserend effect. Haar lichaam was naar eigen zeggen volledig functioneel en er was niets mis mee. Wat haar spijt nu vooral bepaalt, is dat ze geen biologische kinderen kan krijgen. Ze noemt het haar recht om zelf te kiezen en stelt de vraag of de staat daarin had mogen ingrijpen. Achteraf begrijpt ze dat ze had kunnen zijn wie ze is zonder die ingreep, maar destijds leek dat geen optie. Het gesprek eindigt met de gedachte dat ze met dit boek niet de enige is met deze ervaring, en dat veel mensen erover zwijgen vanwege schaamte en schuld.

Bronnen

Let op: deze video is Zweeds.

Onderwerpen: Chirurgie

Lees verder over transspijt en detransitie

De video hierboven raakt aan een onderwerp dat steeds vaker in beeld komt: transspijt (in de internationale literatuur transition regret) en detransitie - het geheel of gedeeltelijk terugdraaien van een geslachtstransitie. Wie nadenkt over transitie, twijfelt achteraf of een dierbare ondersteunt, vindt hier persoonlijke ervaringen en wetenschappelijk onderzoek bij elkaar.

In dit vervolggesprek bij het Zweedse TV4-programma Malou worden de lichamelijke en psychische gevolgen van geslachtsoperaties besproken. Op transspijt.nl leggen we naast video's ook onderzoek vast - over puberteitsremmers, cross-seks hormonen, mastectomieën, het affirmatieve zorgmodel en de kritiek daarop - en persoonlijke verhalen van mensen die hun transitie hebben teruggedraaid. Veel video's zijn Engelstalig; in onze verhalen vind je Nederlandstalige getuigenissen.

Persoonlijke verhalen

Alle verhalen →

Onderzoek en achtergrond

Alle artikelen →

Twijfel je over je transitie of die van een dierbare? Je hoeft niet alleen te zijn. Op de hulp-pagina vind je organisaties die onbevooroordeeld kunnen ondersteunen. Bij vragen kun je ook contact opnemen - desgewenst anoniem.